Radiotherapie bij borstsparende behandeling

Clinical trials in the 1970s and 80s showed the survival rate of women with early breast cancer (stage I-II, 0-5 cm) who underwent treatment by means of breast conserving therapy (BCT) to be equal to that of those who underwent radical mastectomy.
Since the 1980s the risk of both local recurrence and late toxicity after BCT has been significantly reduced.
Studies are identifying subgroups of patients with low-risk breast cancer in whom it is possible to abstain from giving further radiation treatment.
Over recent years the number of effective systemic therapy options has increased, leading to a reduction in the risk of recurrence in breast cancer.
Developments in genetic profiling are expected to lead to further individualized loco-regional treatment.

Conflict of interest and financial support: none declared.

Samenvatting

Klinische trials uit de jaren 70 en 80 laten zien dat vrouwen met een vroeg mammacarcinoom (stadium I-II, 0-5 cm) die een mammasparende behandeling ondergaan eenzelfde overleving hebben als vrouwen die een mastectomie krijgen.
Sinds de jaren 80 is het risico op een lokaal recidief na mammasparende therapie en op late toxiciteit sterk verminderd.
In studieverband worden groepen patiënten met een mammacarcinoom met een laag risico gedefinieerd bij wie aanvullende bestraling achterwege gelaten kan worden.
Het scala aan effectieve systemische middelen is de afgelopen jaren uitgebreid, waardoor het risico op een mammacarcinoomrecidief wordt gereduceerd.
Ontwikkelingen binnen het genetische onderzoek zullen naar verwachting leiden tot verder geïndividualiseerde locoregionale behandeling.