Artikel
Inleiding
Zie ook het artikel op bl. 2035.
Tonsillectomie al dan niet gecombineerd met adenotomie is één van de frequentst uitgevoerde operaties bij kinderen in westerse landen.1 De operatie wordt in ons land vaker uitgevoerd dan in andere westerse landen. Artsen zijn het er over eens dat adenotonsillectomie…




(Geen onderwerp)
Nijmegen, december 2005,
Wij hebben het artikel van Van Staaij et al. (2005:2052-6) besproken in onze onderwijsgroep van 2e-jaars huisartsen-in-opleiding.
De auteurs concluderen dat adenotonsillectomie geen klinisch relevante voordelen biedt ten opzichte van een expectatief beleid bij kinderen met matige klachten van recidiverende keelontstekingen en/of hypertrofie van de neus- en keelamandelen. Zij komen tot deze conclusie na een ‘intention-to-treat’-analyse van hun gegevens. Echter, liefst 50 van de 149 kinderen in de niet-chirurgische groep werden alsnog geopereerd. Wij zijn benieuwd hoe dit gegeven de conclusie van de onderzoekers beïnvloed heeft. Hoe luidt de conclusie na een ‘per-protocol’-analyse? Bestaat er dan wel een voordeel ten opzichte van een expectatief beleid? Nu bestaat er ons inziens een onderschatting van het verschil: bij deze 50 kinderen was het resultaat mogelijk beter en dit kan de resultaten binnen de niet-chirurgische groep als geheel positiever hebben gekleurd. In dat geval kan adenotonsillectomie dus wél een effectievere behandeling zijn dan een expectatieve. Wij zijn dan ook benieuwd naar de uitkomsten van een per-protocolanalyse en horen daarnaast graag de reden(en) voor operatie en de kenmerken van deze kinderen. Op basis daarvan kunnen wij ongeruste ouders beter uitleggen waarom er bij hun kind wel dan geen operatie nodig is.