Diagnostische meerwaarde van echografie bij kinderen met acute buikklachten
Open

Onderzoek
17-06-2003
E.D. van den Ende, W.P.A. Boellaard, J.H. Allema, H.C. Holscher, H. Putter en P.J. Breslau

Doel.

Bepalen van de rol van echografie bij de diagnostiek van acute buikklachten bij kinderen.

Opzet.

Prospectief, beschrijvend.

Methode.

Gedurende een jaar (1 juni 1999-31 mei 2000) werd echografie verricht bij alle kinderen met acute buikklachten korter dan 2 weken, die werden verwezen naar de Spoedeisende Hulp van het Rode Kruis Ziekenhuis te Den Haag. Op basis van anamnese, lichamelijk onderzoek en laboratoriumonderzoek werd een eerste klinische diagnose gesteld. Vervolgens werd echografie van het abdomen verricht, waarbij de echografist niet op de hoogte was van de klinische diagnose. Kliniek en echografische bevindingen leidden tot de werkdiagnose. De definitieve diagnose werd gesteld op basis van histologisch onderzoek na operatie of op basis van de toestand bij ontslag

Resultaten.

Er werden 112 patiënten geïncludeerd. De gemiddelde leeftijd was 9 jaar en de groep bestond voor 54 uit jongens. Er hadden 48 kinderen appendicitis acuta. De sensitiviteit van de klinische bevindingen was 88 en de specificiteit 70. De sensitiviteit van echografie was 88 en de specificiteit 91. De positief voorspellende waarde van alleen klinische bevindingen was 69 en die van de combinatie van klinische bevindingen en echografie 88.

Conclusie.

Echografie bij de diagnostiek van acute buikklachten bij kinderen heeft een additionele rol: deze verhoogt de specificiteit van het klinisch onderzoek. Het aantal negatieve laparotomieën daalde door gebruik van echografisch onderzoek.