Minder zout op de kinderleeftijd: jong geleerd is oud gedaan

Naar aanleiding van een tv-spotje waarin de toevoeging van kalium een argument vormt om het product te gaan gebruiken, heb ik het artikel met grote belangstelling gelezen. In de laatste alinea van de paragraaf 'tracking' brengen de auteurs de rol van de kaliuminname ter sprake: '...maar wel tussen een lage kaliumexcretie en een lage natrium-kaliumratio in de urine en de stijging van de bloeddruk met de leeftijd'. Ik begreep het niet en heb de aangehaalde publicatie opgezocht: 'The mean systolic blood pressure slopes, however, were lower when potassium intake was higher [...] and the change in systolic pressure was greater when the urinary sodium to potassium ratio was higher' [1]. Ik verneem graag de reactie van de auteurs.

Literatuur

[1] Geleijnse JM, Grobbee DE, Hofman A. Sodium and potassium intake and blood pressure change in childhood. BMJ. 1990;300:899-902.

Catrienus Rouwé, kinderarts in ruste

Jaren geleden heb ik een boeiend artikel gelezen in Science, met als motto 'three decades of controversy over the putative benefits of salt reduction show how the demands of good science clash with the pressure of public health policy' [1]. Ik was toen onder de indruk van het artikel en de conclusies. Ik vraag me nu af wat de nieuwe evidence is om opnieuw 'the benefits of salt reduction' zo te benadrukken, terwijl er in 1998 eigenlijk geen goede wetenschappelijke argumenten voor waren. Ik ben geen clinicus, maar heb me jarenlang beziggehouden met het onderzoeken van werkingsmechanismen van hormonen (die met reproductie te maken hebben).

Literatuur

[1] Taubes G. The (political) science of salt. Science. 1998;281:898-907.

F.F.G. Rommerts