Artikel
Inleiding
Reumatoïde artritis (RA) is een inflammatoire reumatische aandoening die wordt gekenmerkt door ontsteking van het synovium. Dit leidt vaak tot pijn en vermoeidheid en uiteindelijk tot gewrichtsbeschadiging. De zorg voor patiënten met RA gaat gepaard met hoge kosten voor de Nederlandse samenleving, voornamelijk in de vorm van medicijnkosten en…




POET of POEN?
Wat is er op tegen van een patiënt te vragen een klein stukje gezondheidsbeleving op te geven ten gunste van een voor de gemeenschap forse kostenbesparing? Dat is in de kern waarom het draait in het artikel van psycholoog dr M.A.H. Oude Voshaar ‘Stoppen met TNF-a-blokkers bij reumatoïde artritis’. Hierin wordt verslag gedaan van een onderzoek onder patiënten met reumatoide artritis (RA), een chronische pijnlijke invaliderende gewrichtsaandoening, met als vraag of het “verantwoord en veilig is om de behandeling met TNFa-blokkers te stoppen bij patiënten die een stabiele, lage ziekteactiviteit hebben". Hierbij wordt gebruik gemaakt van een zgn POET-trial, een afkorting voor “Potential optimalisation of expediency and effectiveness of TNF-blockers-trial”. Eén van de verwachtingen van dit onderzoek was dat het stoppen van de behandeling gepaard zou gaan met lagere directe medische kosten.” Er is dus sprake van een financiëel belang dat met dit onderzoek wordt gediend. De auteur maakt hier geen geheim van. En In het bijgevoegde commentaar wordt geconcludeerd dat “het stoppen van de behandeling de beste optie is voor de maatschappij”.
Dokters van deze tijd wordt dus geadviseerd te zoeken naar wat het beste is voor de maatschappij, ook als dit niet het beste is voor hun patiënt. De argumentatie hiervoor komt voor 100% uit economische hoek, waar gedacht wordt in groepen en categoriën, niet in zieke individuen. Onder de auteurs is geen enkele medicus.
Het lijdt ons inziens geen twijfel dat iedere behandelend arts, in goed overleg met de patiënt of diens vertegenwoordigers, rekening moet houden met de gezondheidsbeleving en waardering van individuele patiënten. Zozeer zelfs dat uiteindelijk hun welzijn de ultieme keuze in het behandelplan moet bepalen en niet de POET of de poen.
Jan C. Molenaar, emeritus hoogleraar Kinderheelkunde