Richtlijn 'Chronisch hartfalen'

- A new Dutch clinical practice guideline has been developed for the diagnosis, treatment and supportive care of patients with chronic heart failure. This has been formulated by a multidisciplinary working group, set up by the Netherlands Heart Foundation and the Netherlands Society of Cardiology, in cooperation with the Dutch Institute for Healthcare Improvement.

- Heart failure is defined as: ‘a complex of complaints and symptoms resulting from an inadequate pumping function of the heart’.

- Indications for heart failure are dyspnoea on exertion, reduced exertion tolerance and oedema.

- By using data from the medical history, case history, physical examination and simple additional tests (laboratory tests, ECG, chest X-ray photos) it is possible to demonstrate or exclude heart failure in clear-cut cases. Doppler ultrasonography should be performed in all patients where heart failure is suspected but cannot be clearly demonstrated.

- The initial treatment for patients with heart failure with reduced systolic LV function generally consists of the administration of a thiazide or loop diuretic together with an angiotensin-converting enzyme inhibitor and a β-blocker, to which digoxin and/or spironolactone may be added.

- For very old patients extra attention should be given to the comorbidity and the medication and dosing scheme should be as simple as possible.

- The worse the cardiac function, the more the salt and fluid intake should be limited and the more strictly the weight should be monitored.

Samenvatting

- Met een multidisciplinaire werkgroep is op initiatief van de Nederlandse Hartstichting, de Nederlandse Vereniging voor Cardiologie en in samenwerking met het Kwaliteitsinstituut voor de Gezondheidszorg CBO een nieuwe richtlijn voor diagnostiek, therapie en ondersteunende zorg bij patiënten met chronisch hartfalen opgesteld.

- Hartfalen werd gedefinieerd als ‘een complex van klachten en verschijnselen ten gevolge van een tekortschietende pompfunctie van het hart’.

- Aanwijzingen voor hartfalen zijn dyspnée d'effort, verminderde inspanningstolerantie en oedeem.

- Met het combineren van gegevens uit zowel voorgeschiedenis, anamnese, lichamelijk onderzoek en eenvoudig aanvullend onderzoek (laboratoriumonderzoek, ECG, thoraxröntgenfoto) kan men in uitgesproken gevallen hartfalen aantonen dan wel uitsluiten. Bij alle patiënten bij wie er twijfel is over het bestaan van hartfalen is doppler-echocardiografie nodig om cardiale disfunctie aan te tonen.

- De aanvangstherapie bij patiënten met hartfalen met verminderde systolische linker-ventrikelfunctie bestaat in het algemeen uit toediening van een thiazide- of lisdiureticum met een angiotensineconverterend-enzymremmer en een β-blokker, al of niet aangevuld met digoxine en/of spironolacton.

- Bij zeer oude patiënten beveelt de werkgroep aan extra te letten op comorbiditeit en te streven naar een zo eenvoudig mogelijk medicatie- en doseringsschema.

- Naarmate het cardiaal functioneren minder is, beveelt de werkgroep aan zout- en vochtinname verder te beperken en het gewicht strenger te controleren.