De APHRODITE-studie

Preventie diabetes mellitus type 2 in de huisartsenpraktijk*

Onderzoek
Paulina W.A. Vermunt
Ivon E.J. Milder
Frits Wielaard
Jeanne H.M. de Vries
Jos D.M. Schelfhout
Caroline A. Baan
J.A.M. (Hans) van Oers
Gert P. Westert
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2012;156:A5179
Abstract

Samenvatting

Doel

Het bepalen van de effectiviteit van een 2,5 jaar durende leefstijlinterventie voor de preventie van diabetes mellitus type 2 (DM2) in de Nederlandse huisartsenpraktijk (APHRODITE-studie).

Opzet

Gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek (NTR1082).

Methode

Personen uit 14 huisartsenpraktijken die op basis van een gevalideerde vragenlijst een hoog risico op DM2 hadden, werden gerandomiseerd in een interventiegroep (n = 479) en een referentiegroep (n = 446). De interventie bestond uit leefstijlbegeleiding door de huisarts en de praktijkondersteuner, en groepsconsulten. De referentiegroep kreeg mondelinge en schriftelijke informatie aan het begin van de studie. Na 2,5 jaar werden de incidentie van DM2 en andere klinische uitkomstmaten in de 2 groepen vergeleken.

Resultaten

Beide groepen bereikten beperkte veranderingen in lichaamsgewicht (gewicht (SD): interventiegroep: -0,8 (5,1) kg; referentiegroep: -0,4 (4,7) kg; p = 0,69) en glucoseconcentraties (nuchtere glucoseconcentratie (SD): interventiegroep: -0,17 (0,4) mmol/l; referentiegroep: -0,10 (0,5) mmol/l; p = 0,10). Er waren geen statistisch significante verschillen tussen de groepen in klinische uitkomstmaten en in de incidentie van DM2. Deelnemers in de interventiegroep met meer dan 2% gewichtsverlies hadden een significant hoger vertrouwen in hun eigen kunnen (‘self-efficacy’) dan deelnemers die minder dan 2% gewichtsverlies hadden. Er waren geen statistisch significante verschillen in gewichtsverlies tussen deelnemers bij huisartsen en praktijkondersteuners met verschillende niveaus van motivatie, vertrouwen in leefstijlinterventies in de huisartsenpraktijk of vertrouwen in hun eigen kunnen wat betreft het geven van voeding- of beweegadvies.

Conclusie

Risicofactoren voor DM2 konden significant verlaagd worden in de huisartsenpraktijk. De effectiviteit van de leefstijlinterventie was echter bescheiden, waardoor implementatie van het programma in zijn huidige vorm niet aan te bevelen is. Aanpassing of verfijning van de vorm en de inhoud van de interventie is nodig om de effectiviteit van de interventie te vergroten.

Auteursinformatie

* Dit onderzoek werd eerder gepubliceerd in Diabetic Medicine (2012;29:e223-31) met als titel ‘A lifestyle intervention to reduce type 2 diabetes risk in Dutch primary care: 2.5-year results of a randomized controlled trial’. Afgedrukt met toestemming.

Universiteit Tilburg, Tranzo, Tilburg.

RIVM, Centrum voor Preventie en Zorgonderzoek, Bilthoven.

Dr. I.E.J. Milder, epidemioloog-onderzoeker; dr. C.A. Baan, onderzoeker.

Wageningen Universiteit, afd. Humane Voeding, Wageningen.

Dr. J.H.M. de Vries, voedingskundige-onderzoeker.

Samenwerkingsverband van huisartsenpraktijken ‘De Ondernemende Huisarts’, Eindhoven.

Drs. J.D.M. Schelfhout, huisarts.

UMC St Radboud, Scientific Institute for Quality of Healthcare, Nijmegen.

Prof.dr. G.P. Westert , medisch socioloog-onderzoeker.

Contact P.W.A. Vermunt (paulien.vermunt@rivm.nl)

Verantwoording

Belangenconflict: er is een financiële vergoeding gemeld (zie www.ntvg.nl, zoeken op A5179; klik op ‘Belangenverstrengeling’). Financiële ondersteuning: de auteurs ontvingen een onderzoekssubsidie (nr. 63300016) van ZonMw voor het opstellen van de richtlijn.
Aanvaard op 10 juli 2012

Auteur Belangenverstrengeling
Paulina W.A. Vermunt ICMJE-formulier
Ivon E.J. Milder ICMJE-formulier
Frits Wielaard ICMJE-formulier
Jeanne H.M. de Vries ICMJE-formulier
Jos D.M. Schelfhout ICMJE-formulier
Caroline A. Baan ICMJE-formulier
J.A.M. (Hans) van Oers ICMJE-formulier
Gert P. Westert ICMJE-formulier
Heb je nog vragen na het lezen van dit artikel?
Check onze AI-tool en verbaas je over de antwoorden.
ASK NTVG

Ook interessant

Reacties