‘Personalised care’ in richtlijnen: een contradictio in terminis

Guidelines cannot be so specific that they are suitable for every patient in your surgery. Certain aspects can, however, be accounted for such as age and sex. The recent guideline from the Dutch College of General Practitioners on diabetes differentiates between optimal HbA1c levels according to a patient’s age and duration of diabetes. In cases where a patient has more than one disease, things get more problematic as personalised care has to be provided in collaboration with the patient. In these cases, a physician has to know how to search for relevant specific evidence and how to judge that evidence. These academic skills must be included in all medical training programmes and should be maintained throughout the physician’s professional life.

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

Een richtlijn kan per definitie niet zo gedetailleerd zijn dat die rechtstreeks te vertalen is naar de patiënt in uw spreekkamer. Een zo ver doorgevoerde detaillering in richtlijnen is onzinnig. Aan de andere kant is een richtlijn alleen op hoofdlijnen ook niet zinnig omdat er geen patiënt gemiddeld is. De recente NHG-standaard ‘Diabetes mellitus type 2’ doet een voorzichtige poging om de streefwaarden van HbA1c afhankelijk te maken van meerdere patiëntkenmerken.1 De kans op complicaties is niet alleen anders voor verschillende leeftijdsgroepen en verschillende duur van diabetes,2 maar varieert natuurlijk ook met de levensverwachting en comorbiditeit.

De vraag komt dan naar boven in hoeverre een richtlijn ‘personalised care’ ofwel maatwerk kan beschrijven. Bij een teveel aan variatie binnen een richtlijn is het voorstelbaar dat de individuele arts zijn of haar individuele voorkeur opzoekt, toepast en legitimeert zoals die dat ook vóór de komst van de richtlijnen deed. Richtlijnen…