Persistentie van enterovirussen; een verband met chronische aandoeningen?

Zie ook de artikelen op bl. 2005, 2010, 2014 en 2017.

Van enterovirussen is bekend dat ze een zogenaamde lytische infectie veroorzaken, dat wil zeggen een infectie waarbij de gastheercel te gronde gaat. Hierdoor komt nieuw geproduceerd virus vrij uit de geïnfecteerde cel en kan de infectie zich verspreiden. Zodra de afweer op gang komt, zullen virusspecifieke antistoffen deze verspreiding verhinderen (neutralisatie) en wordt het virus geëlimineerd. Op deze wijze is persistentie van het virus uitgesloten, tenzij de geïnfecteerde cel op een of andere manier intact blijft. Volgens gangbare opvattingen is cellysis echter een obligaat kenmerk van enterovirusinfecties.

De resultaten van recent onderzoek wijzen er echter op dat enterovirussen ook een peristerende infectie kunnen veroorzaken waarbij de geïnfecteerde cel vermoedelijk niet direct te gronde gaat. Hierdoor zouden enterovirussen rechtstreeks betrokken kunnen zijn bij chronische ziekten zoals poly- en dermatomyositis, idiopathische cardiomyopathie met dilatatie en diabetes mellitus. Deze ziekten worden…