Noodzaak van 'postmarketing surveillance'

- Postmarketing surveillance of medicines includes two activities: pharmacovigilance and pharmaco-epidemiology. Despite the importance of postmarketing surveillance, too few surveillance studies are performed. The studies carried out by the pharmaceutical industry predominantly consist of ‘seeding trials’: offering prescribing physicians financial rewards if they prescribe a particular product, thus trying to change the prescription habits. The results of such trials are scientifically worthless. These activities cast a shadow on sincere postmarketing surveillance. A recent nationwide cohort study by the Inspectorate for Health Care on mortality in users of ibopamine demonstrates that Dutch medical doctors and pharmacists are very co-operative if further studying of a particular adverse reaction is warranted.

Zie ook het artikel op bl. 746.

Elders in dit tijdschrift doen Feenstra et al. verslag van een nationaal cohortonderzoek naar het verband tussen het gebruik van ibopamine wegens hartfalen en mortaliteit.1 Deze verslaglegging werd reeds eerder aangekondigd,2 en is vooral bedoeld voor de vele artsen en apothekers die belangeloos aan dit onderzoek hebben meegewerkt. Het onderzoek betreft een voorbeeld van ‘postmarketing surveillance’ van een in 1991 in ons land geregistreerd geneesmiddel tegen hartfalen.

In 1977 werd in de medische literatuur over bijwerkingen het begrip ‘postmarketing surveillance’ geïntroduceerd.3 Dit begrip (in jargon ook wel afgekort tot PMS) werd in 1991 door de Gezondheidsraad gedefinieerd als ‘het toezicht houden op en het wetenschappelijk onderzoek naar alle gewenste en ongewenste (bij)werkingen van geneesmiddelen, nadat deze op de markt zijn gebracht’.4 Dit rapport lokte in dit tijdschrift twee kritische commentaren uit.3 5

Wat is er tot op heden…