Zie ook het artikel op bl. 545.
Inleiding
In 1967 beschreef T.Kawasaki een acute systemische vasculitis onder de naam ‘mucocutaneous lymph node syndrome’, nu beter bekend als de ziekte van Kawasaki.1 De diagnose wordt gesteld op grond van een typische combinatie van klinische kenmerken zoals aanhoudende koorts e.c.i., ontstoken lippen en mondholte, bilaterale vaatinjectie van de conjunctivae, induratie en elytheem van handen en voeten, een polymorfe huiduitslag en cervicale lymfadenopathie.2
Hoewel de ziekte aanvankelijk als benigne en ‘self-limiting’ werd beschreven, bleek al snel dat in 15-20 van onbehandelde gevallen cardiale complicaties in de vorm van coronaire aneurysma's optreden met een sterfte van 1-2.3 Andere frequent voorkomende complicaties zijn: myocarditis, pericarditis, urethritis, artritis, aseptische meningitis, hydrops van de galblaas en obstructieve icterus.4 De diagnose ‘ziekte van Kawasaki’ wordt steeds vaker gesteld. Dit kan enerzijds worden verklaard door een betere herkenning, anderzijds is er sprake van een toename…
Artikelinformatie
Citeer dit artikel als
Reacties