Mononucleosis infectiosa, anders dan meestal
Open

Klinische les
16-12-1987
L. de Heide en B.P. Hazenberg
Zie ook het artikel op bl. 2314.

Dames en Heren,

Mononucleosis infectiosa is een klassiek ziektebeeld, gekenmerkt door koorts, faryngitis, gegeneraliseerde lymfadenopathie met veelal opvallende klierzwelling cervicaal en (hepato)splenomegalie. De verwekker is het Epstein-Barr-virus (EBV). De diagnose wordt gesteld op grond van de typische afwijkingen in het witte bloedbeeld – de opvallende lymfocytose met veel atypische lymfocyten – en wordt bevestigd door het aantonen van specifieke heterofiele antilichamen (reactie volgens Paul-Bunnell of de iets minder betrouwbare Monosticon- of mononucleosis infectiosa-test, MIT). Serologische bevestiging kan in twijfelgevallen ook worden verkregen door het aantonen van specifieke antistoffen gericht tegen virus-antigenen. Daarvan zijn er drie: het viruscapside-antigeen (VCA), het early antigen-complex (EAC) en het Epstein-Barr nucleaire antigeen (EBNA).

Klinisch is het beeld wisselend van ernst en tijdsduur. Sommige patiënten maken slechts een korte periode van moeheid door, anderen zijn ernstig ziek met hoge koorts. De duur van de ziekte varieert van enkele weken tot enkele maanden. Zelden is opname in ...