Moet de arts ook na overlijden van de patiënt blijven zwijgen over wat hem in het kader van de hulpverlening over die patiënt bekend is geworden? Speelt hierbij het tijdsverloop een rol? In dit artikel wil ik nagaan in hoeverre op deze vragen vanuit de rechtswetenschap een antwoord kan worden gegeven. Aanleiding hiertoe is een recente publikatie in dit tijdschrift over het medisch dossier van Theo van Gogh.1 Al zullen genoemde vragen niet centraal staan in de dagelijkse beroepspraktijk, een zeker praktisch belang kan er niet aan worden ontzegd. Aandacht voor genoemde vragen is ook belangrijk voor een meer fundamentele reflectie op aard en strekking van het beroepsgeheim: aan zijn grenzen laat zich dat immers het beste kennen.
De gang van zaken rond het medisch dossier van Theo van Gogh roept overigens ook nog andere vragen op: hoe lang mogen patiëntendossiers bewaard worden? Moeten dossiers van historische waarde blijvend…
Reacties