Familieleden toelaten bij reanimaties?

Onderzoek
A T.W.M. (Dries) Verheijen
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2013;157:A6368
Download PDF

artikel

Waarom dit onderzoek?

Een reanimatiepoging bij een familielid is een ingrijpende gebeurtenis. Het daarbij aanwezig zijn van familie kan helpen bij de rouwverwerking, maar zou ook emotionele schade kunnen berokkenen.

Wat is de onderzoeksvraag?

Vermindert het aanbod aan familieleden om mee te kijken met een reanimatiepoging de kans op het ontwikkelen van aan posttraumatische stressstoornis (PTSS) gerelateerde verschijnselen?

Hoe werd dit onderzocht?

Er werd een prospectieve, multicentrische, cluster-gerandomiseerde studie verricht. Spoedeisende-hulpdiensten werden gerandomiseerd in het wel (interventie) of niet (controle) systematisch aanbieden om aanwezig te zijn bij de reanimatiepoging van een eerstegraadsfamilielid. 90 dagen na de reanimatiepoging werden verschijnselen van PTSS telefonisch uitgevraagd. De onderzoekers keken ook naar de bemoeienis van familieleden ten tijde van de reanimatie, de ervaren stress door hulpverleners en het ontvangen van schadeclaims.

Belangrijkste resultaten

In de interventiegroep waren 211 van de 266 (79%) familieleden getuige van de reanimatie, vergeleken met 131 van de 304 (43%) familieleden in de controlegroep. Aan PTSS gerelateerde verschijnselen kwamen vaker voor bij familieleden in de controlegroep (gecorrigeerde oddsratio (OR): 1,7; 95%-BI: 1,2-2,5) en bij familieleden die geen getuige waren van de reanimatie (gecorrigeerde OR: 1,6; 95%-BI: 1,1-2,5). Familieleden die aanwezig waren bij de reanimatie waren minder angstig en hadden minder depressieve verschijnselen. Aanwezigheid van familie had geen invloed op het medisch handelen of de ervaren stress door hulpverleners. Er werden geen schadeclaims ingediend.

Consequenties voor de praktijk

Veel familieleden willen aanwezig zijn bij de reanimatie van een naaste. Dit kan helpen om de realiteit van het overlijden te bevatten en ondersteunt de rouwverwerking. In de praktijk lijkt een empathische begeleiding door bijvoorbeeld een verpleegkundige een voorwaarde om als familielid getuige te zijn van een reanimatie. Bij voorkeur wordt er ook een nagesprek aangeboden. Een beter begrip waarom het aanbod de rouwverwerking gunstig beïnvloedt en hoe de begeleiding van familieleden goed kan worden geïmplementeerd kan onderwerp zijn van verder onderzoek.

Literatuur
  1. Jabre P, et al. Family presence during cardiopulmonary resuscitation. N Engl J Med. 2013;36:1008-18.

Auteursinformatie

Contact (a.verheijen@vumc.nl)

Gerelateerde artikelen

Reacties