De standaard 'Pelvic inflammatory disease' (eerste herziening) van het Nederlands Huisartsen Genootschap; reactie vanuit de gynaecologie

Utrecht, april 2007,

Bij het commentaar van collega De Kroon en De Jong (2007:732-4) geven wij nog enige verduidelijkingen.

Bij het samenstellen van de NHG-standaard ‘Het soa-consult’ is er bewust voor gekozen de NHG-standaard ‘Pelvic inflammatory disease’ afzonderlijk voort te laten bestaan. Wij vinden het namelijk belangrijk om duidelijk het diagnostisch proces te beschrijven bij klachten die mogelijk wijzen op een ‘pelvic inflammatory disease’ (PID), gezien de nadelige gevolgen voor de fertiliteit die een niet op tijd behandelde PID voor een vrouw kan hebben. Dat is ook de reden dat wij in deze herziene standaard aanbevelen een vrouw te verwijzen bij diagnostische twijfel. Gemiddeld ziet een fulltime werkende huisarts met een normpraktijk 2 à 3 patiënten met een PID per jaar. De incidentie in de grote steden verschilt echter aanzienlijk van die op het platteland en zo zal niet iedere huisarts voldoende ervaring met het ziektebeeld op kunnen doen.

Ook willen wij benadrukken dat het wél de bedoeling is bij elk vermoeden van PID onderzoek te doen naar Chlamydia en gonorroe. Dat staat ook zo in de standaard. In afwachting van de uitslag kan men de behandeling alvast starten als aan alle vijf klinische criteria is voldaan.

Tevens bepleit de standaard in een aantal gevallen een lagere drempel aan te houden voor het starten met antibiotica, vooral bij een bestaande kinderwens. Ook op dit punt zijn huisartsen en gynaecologen het dus helemaal met elkaar eens.