Werking van clozapine bij schizofrenie; aanknopingspunten voor nieuwe farmacotherapeutica

De introductie van het eerste antipsychoticum, chloorpromazine,1 leidde een grote verbetering in van de behandeling van psychosen en schizofrenie. Sindsdien is echter nauwelijks vooruitgang geboekt in de farmacologische behandeling van schizofrenie. Chloorpromazine en bijna alle sedertdien geïntroduceerde antipsychotica induceren in meer of mindere mate extrapiramidale bijwerkingen, zoals rigiditeit, hypokinesie, tremoren en acathisie. Bovendien kan gebruik op lange termijn – irreversibele – tardieve dyskinesie (choreoathetotische en ballistische bewegingen) veroorzaken. Tardieve dyskinesie treedt bij bijna 20 van de patiënten op die ten minste 4 jaar en bij 40 van de patiënten die ten minste 8 jaar met antipsychotica behandeld zijn.2…