Waarnemingsstoornissen bij een Turkse vrouw: hallucinaties of pseudohallucinaties?

‘Hallucinations’ were diagnosed in a 41-year-old Turkish woman after the death of her father. The nature of hallucinations is often difficult to understand in patients of Turkish (or Moroccan) origin, as they can be diagnosed as a psychotic feature, or as a sign of dissociation, reexperiences, mourning, personality disorder or depression. Most of the time the symptoms can be regarded as culture-bound phenomena of psychosocial stress, often accompanied by somatoform complaints. In those cases they should be diagnosed as pseudohallucinations. Druginterventions only play a supportive role in the treatment of these symptoms. Joining the patients' explanatory model and exploring the psychological meaning of symptoms may be a rather difficult process which, however, may result in fewer symptoms in the end.

Dames en Heren,

Het horen van stemmen, het zien van verschijningen en de ervaring betast te worden, terwijl een prikkel daarvoor in de buitenwereld ontbreekt, is een veelvoorkomende klacht, die zowel optreedt bij patiënten uit westerse culturen als bij patiënten die oorspronkelijk afkomstig zijn uit niet-westerse samenlevingen.1 Hoewel al lang bekend is dat veel hallucinaties in de algemene populatie geen psychotische oorsprong hebben, maar meer vanuit dissociatie, herbelevingen, rouw of persoonlijkheidsproblemen voortkomen,2 3 is het bij met name patiënten die afkomstig zijn uit islamitische landen voor Nederlandse (huis)artsen vaak niet duidelijk hoe genoemde hallucinaties geïnterpreteerd moeten worden. Bij gebrek aan een duidelijk verklaringsmodel worden langdurig bestaande hallucinaties regelmatig als psychotisch symptoom beschouwd en dienovereenkomstig (medicamenteus) behandeld. Vaak kunnen de symptomen echter gezien worden als cultuurgebonden uitingen van psychosociale stress en treden ze samen op met onverklaarde lichamelijke klachten. Medicatie speelt slechts een bescheiden rol bij de behandeling van…