Veel patiënten denken dat hun palliatieve chemotherapie curatief is

Geachte heer Levi, Ik heb een briefje gemaakt dat ik soms aan petiënten geef. Niet altijd, want soms hebben zoveel houvast aan de informatie die zij hebben gekregen, dat ik hun die hoop niet wil ontnemen. Ook roept de reactie van de behandelend specialist soms enige schroom bij mij op. Het luidt zo: Vraag, voordat ik aan palliatieve, dus niet genezende, chemotherapie begin: Ik realiseer mij dat ik nu niet optimaal gezond ben maar beschouw deze toestand als uitgangssituatie. Ik weet nu hoe ik mij voel en wat ik nog kan. Ik sta op het punt een keuze te maken tussen drie mogelijkheden: 1. Starten palliatieve chemotherapie in de hoop het kankerproces iets te vertragen, maar zekerheid op ziekmakende bijverschijnselen waarvan niet zeker is of deze weer verdwijnen of naadloos overgaan in de ziekteverschijnselen van de kanker zelf. 1. Voorlopig afwachten en de palliatieve chemotherapie op een later tijdstip beginnen als de verschijnselen van verdere groei van het kankerproces zich aandienen. 1. Het verloop van het kankerproces afwachten en ziekmakende verschijnselen als die komen zo goed mogelijk bestrijden met gerichte medicatie, verzorging en hulp. Wat is de kans dat ik na de start van de chemo nog een periode kom te verkeren in een gezondheidstoestand die gelijk is aan de huidige? En bestaat er een kans op een betere toestand? Ik gaf het laatst nog mee aan een dochter van een patiënt die blij was het te kunnen gebruiken om haar moeder met de beslissing te steunen. Met vriendelijke groet, Maarten van Bemmel, huisarts