Een bochtig parcours

Van beloftevolle biomarker naar nuttige test

Illustratie van een DNA-streng waar het woord 'biomarker' in verwerkt is.
Patrick M. Bossuyt
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2022;166:D6438
Abstract

Er worden steeds meer biomarkers beschreven. De hoop is dat ze toegepast kunnen worden bij diagnostiek, om een prognose te bepalen of om het effect van een behandeling te monitoren. Hoe pakt dat uit bij placentaire groeifactor als biomarker voor pre-eclampsie?

In de voorbije jaren vond er een enorme versnelling plaats in het onderzoek naar biomarkers (zie Uitleg). Het aantal publicaties met het woord ‘biomarker’ in de titel of in de samenvatting, opgenomen in PubMed, explodeerde van iets meer dan 600 in 2001 naar ruim 30.000 in 2021. Nadere studie heeft aangetoond dat de overgrote meerderheid van de onderzoeksverslagen afsluit met positieve conclusies. Er wordt gealludeerd op gezondheidswinst voor de patiënten die worden getest, en op een efficiënter, minder kostbaar zorgproces bij het routinematig inzetten van de biomarkers.1 Die beloften worden echter niet altijd ingelost. Lang niet alle biomarkers schoppen het tot toepassing in een medische test (zie Uitleg). Sterker nog, de meeste van de onderzochte biomarkers worden nooit een routine-onderdeel van de klinische praktijk.

Voor dat falen zijn veel redenen op te noemen.2 Enerzijds valt het te verwachten; onderzoek en ontwikkeling leiden nu eenmaal niet altijd tot successen…

Auteursinformatie

Amsterdam UMC, locatie AMC, afd. Epidemiology & Data Science, Amsterdam: prof.dr. P.M. Bossuyt, klinisch epidemioloog.

Contact P.M. Bossuyt (p.m.bossuyt@amsterdamumc.nl)

Belangenverstrengeling

Belangenconflict en financiële ondersteuning: geen gemeld.

Auteur Belangenverstrengeling
Patrick M. Bossuyt ICMJE-formulier
Bepaling placentaire groeifactor zinvol bij vermoeden op pre-eclampsie?

Gerelateerde artikelen

Reacties