Artikel
Inleiding
Zie ook het artikel op bl. 71.
Functiestoornissen van de schildklier komen bij ouderen frequent voor en blijven vaak onopgemerkt. Screening op schildklierfunctiestoornissen wordt daarom met name bij de oudste ouderen geadviseerd (85 jaar en ouder).1 2 Met een dergelijke screening worden ouderen opgespoord met biochemische kenmerken…
Onzorgvuldig medisch taalgebruik
Nijmegen, februari 2006,
In de voorlichting aan patiënten worden door artsen niet zelden termen als ‘traag werkende schildklier’ en ‘bloedverdunners’ gebezigd. Het behoeft geen uitleg dat deze onjuist zijn, een verkeerd beeld kunnen oproepen bij de patiënt en derhalve vermeden moeten worden. Tot mijn verbazing zag ik dat in het Tijdschrift, dat doorgaans zo zorgvuldig op correct medisch taalgebruik let, in het artikel van Gussekloo et al. sprake is van een ‘traag werkende’ schildklier (2006:90-6) en dat in de rubriek Berichten de ‘bloedverdunner’ clopidogrel (2006:216) aan de orde komt.
Onzorgvuldig medisch taalgebruik
Van der Meer heeft gelijk dat ‘traag werkende schildklier’ en ‘bloedverdunner’ strikt genomen onjuist zijn. Maar daarmee getuigen deze aanduidingen niet van onzorgvuldig en incorrect medisch taalgebruik. Dat zouden ze zijn als ze misverstanden oproepen of dubbelzinnig zijn en dat is naar onze mening niet het geval. ‘Traag werkende schildklier’ wordt in het artikel van Gussekloo et al. namelijk gedefinieerd door ‘gemeten met of een te hoge TSH-waarde of een lage FT4-waarde’. Daarmee ligt vast wat wordt bedoeld; de uitdrukking ‘traag werkende schildklier’ heeft betekenis gekregen los van wat de woorden op zich verder nog zouden kunnen betekenen.
Voor ‘bloedverdunner’ geeft Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal, 14e herziene druk, als betekenis ‘anticoagulans’, naar onze mening een duidelijke en medisch correcte aanduiding. Men kan het woord verkeerd verstaan door te zeggen dat het bloed letterlijk niet echt wordt verdund, maar dan kiest men er bewust voor de gegeven definitie te negeren.
De redactie maakt geen bezwaar tegen deze aanduidingen en synoniemen, zolang ze in medisch-wetenschappelijk opzicht niet tot misverstanden leiden. Met de strikte eisen die Van der Meer aan formulering stelt, zouden allerlei gangbare termen sneuvelen, zoals ‘waterhoofd’, ‘kruisband’, ‘schaambeen’, ‘porseleinen galblaas’, ‘acute buik’, ‘diabetische voet’ en ‘lui oog’.