Risicofactoren voor huidmelanoom: genetische factoren waarschijnlijk belangrijker dan expositie aan zonlicht

- Pigmented naevi (moles) are increasingly regarded as risk factors for the development of melanoma.

- The probability of melanoma developing from congenital naevi is proportional to the volume of the naevi. The risk of melanoma development from large naevi (diameter > 20 cm) is already present in the early years of childhood.

- The most important risk factor is the higher number of acquired naevi. This applies particularly to dysplastic (also called clinically atypical) naevi that not only represent the highest risk group but are also considered potential melanoma precursors. The development of acquired naevi (including dysplastic naevi) is dependant on the degree of skin pigmentation.

- The role of sunlight (ultraviolet radiation) in the development of melanoma is less significant than is generally assumed. The indirect effect of sunlight on melanoma development is to stimulate naevogenesis.

- One of the risk-modifying genes is the gene coding for melanocortin-1-receptor (MC1R). The presence of some gene variants has been found to lead to changes in melanin synthesis and is associated with a higher risk of melanoma.

- Recent research has shown that dysplastic naevi synthesise more phaeomelanin. There are also strong indications that dysplastic naevus cells suffer from chronic oxidative stress. This situation can lead to hypermutability and genetical instability.

Samenvatting

- Melanocytaire naevi (moedervlekken) krijgen de laatste jaren meer aandacht als risicofactoren voor het ontstaan van melanoom.

- De kans op het ontstaan van melanoom uit congenitale naevi is evenredig aan hun omvang. Het melanoomrisico van de grote naevi (diameter > 20 cm) is al in de eerste levensjaren aanwezig.

- De belangrijkste risicofactor is het hoger aantal verworven melanocytaire naevi. Dat geldt in het bijzonder voor dysplastische (ook wel genoemd: klinische atypische) naevi die niet alleen het hoogste risico vertegenwoordigen maar ook als potentiële voorstadia van melanoom worden beschouwd. Het ontstaan van verworven melanocytaire naevi (inclusief dysplastische naevi) is gerelateerd aan de mate van huidpigmentatie.

- De rol van zonlicht (ultraviolette straling) op het ontstaan van melanoom is geringer dan over het algemeen wordt aangenomen. Indirecte invloed van zonlicht op het ontwikkelen van melanoom loopt via de stimulatie van naevogenese.

- Het gen voor de melanocortine-1-receptor (MC1R) is een van de risico-modificerende genen. De aanwezigheid van sommige genvarianten leidt tot een verandering in de melaninesynthese en gaat samen met een verhoogd risico op het melanoom.

- Recent onderzoek heeft aangetoond dat dysplastische naevuscellen meer feomelanine synthetiseren. Er zijn ook sterke aanwijzingen dat dysplastische naevuscellen aan chronisch oxidatieve stress leiden. Deze situatie kan leiden tot hypermutabiliteit en genetische instabiliteit.