Psychofarmaca voor mensen met een verstandelijke beperking in de eerste lijn

Antipsychotic drugs are more often prescribed in primary care to people with intellectual disability (ID) with challenging behaviour, sometimes even without a diagnosis, than to those with a diagnosed mental illness. This is shown in a large cohort study in the United Kingdom in primary care and in a Dutch study in three residential care facilities. This prescription behaviour is undesirable. There is no evidence for the effectiveness of off-label prescription. Antipsychotic drugs can cause (serious) side effects. Active monitoring for these side effects is required as people with ID seldom complain. Challenging behaviour can be provoked by somatic illnesses. The Dutch study showed that antipsychotic drug reduction in people with ID with challenging behaviour led to improved behaviour and improvement of physical parameters. A skilled multidisciplinary team of professionals can help with alternative management strategies for challenging behaviour. These teams should be made available for primary care services.

Conflict of interest and financial support: none declared.

Het offlabel voorschrijven van psychofarmaca aan mensen met een verstandelijke beperking is eerder regel dan uitzondering. Dit is de uitkomst van een cohortstudie die werd uitgevoerd in de eerste lijn in het Verenigd Koninkrijk.1 De uitkomsten van een Nederlandse studie in 3 zorginstellingen laten vergelijkbare resultaten zien. Er bestaat echter geen wetenschappelijke onderbouwing voor de effectiviteit van dergelijk voorschrijfgedrag.

In dit artikel bespreken we waarom minder psychofarmaca voorgeschreven zouden moeten worden aan deze kwetsbare groep en hoe we dat kunnen bewerkstelligen.

Kwetsbare mensen in de eerste lijn

Mensen met een verstandelijke beperking zijn kwetsbaar. De prevalentie van gezondheidsproblemen is bij hen hoger dan bij de algemene bevolking, maar deze gezondheidsproblemen worden regelmatig over het hoofd gezien.2-5 Het stellen van een psychiatrische diagnose wordt bemoeilijkt door de atypische klachtenpresentatie, de communicatieproblemen, en het ontbreken van ziekte-inzicht en lichaamsbesef.

Ontregeld gedrag is vaak reden voor bezoek aan een arts. Als…