Dames en Heren,
Wanneer een patiënt na een schedeltrauma klaagt over duizeligheid wordt dit al snel toegeschreven aan een hersenschudding. Vaak terecht, maar ook andere diagnosen moeten worden overwogen. Met name posttraumatische benigne paroxysmale positieduizeligheid (BPPD) is een veelvoorkomende vorm van duizeligheid na schedeltrauma, die ons inziens onderbelicht is. Tijdige herkenning van posttraumatische BPPD in zowel de eerste als de tweede lijn is cruciaal om de duur van de klachten te beperken. Als BPPD niet wordt herkend en de patiënt niet wordt behandeld, kan de duizeligheid langdurig invaliderend zijn, zoals de voorbeelden in deze klinische les laten zien.
BPPD
Een jaar na het ongeval, aanrijding van achteren, werd bij mij BPPD vastgesteld. Ik heb mijn leven weer terug!!!
Mijn klachten duizeligheid, misselijkheid, braken, vergeetachtig, totaal niet meer kunnen focussen. Dus problemen met lezen, schrijven t.v. kijken. Ik ben al een jaar arbeidsongeschikt hierdoor. Ik kon enkel nog podcast( Maarten van Rossum) luisteren . Negen maanden na mijn ongeluk werd ik in een revalidatie traject geplaatst, daar werd door een therapeut BPPD geconstateerd. Ik sta nog steeds onder behandeling van een neuroloog, deze had ook niet aan BPPD gedacht. De klachten worden naar mijn idee niet serieus genoeg genomen. Misschien een idee om de huisartsen hier meer over te informeren zodat patiënten niet zo lang met deze ernstige klachten "struggelen".
Marja Langeveld