Plastische chirurgie als ultimum refugium bij lichen sclerosus
Open

Richtlijnen
20-05-1997
W.R. van Straalen, J.J. Hage, E. Bloemena en A. Glastra

– Lichen sclerosus, voorheen lichen sclerosus et atrophicus, is een chronische huidziekte die zich vooral manifesteert in de perineale regio en veelal gepaard gaat met jeuk.

– Kenmerkend zijn een scherp begrensde depigmentatie en degeneratie van de huid met daarin soms hemorragische bullae of teleangiëctasieën. De huid wordt dunner en verschrompelt. Maligne ontaarding is zeldzaam.

– De prevalentie is 1:300 tot 1:1000. De aandoening komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen en vaker bij volwassenen dan bij kinderen.

– Medicamenteuze behandeling (symptoombestrijding) bestaat uit lokale applicatie van corticosteroïden, anaesthetica en (of) geslachtshormonen. Als dit onvoldoende helpt, is cryotherapie een goed alternatief. Ook chemische en chirurgische neurotomie worden toegepast, met matig resultaat.

– Bij therapieresistente klachten kan excisie van de aangedane huid en eventueel transplantatie van een gesteelde huidlap leiden tot klachtenvermindering.