Orthopaedic medicine

Media
M. Kesson
E. Atkins
J.A.N. Verhaar
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2006;150:2224-5
Download PDF

artikel

M.Kesson en E.Atkins, Orthopaedic medicine. A practical approach. 2e druk. 632 bl., fig., tabellen. Elsevier Butterworth Heinemann, Edinburgh 2005. ISBN 0-7506-5563-1. Prijs: ingen. € 64,61.

Orthopedische geneeskunde is in Nederland beter bekend als de behandeling volgens Cyriax. Deze Engelse arts ontwikkelde in de jaren dertig van de vorige eeuw een systeem waarmee men gewrichtsletsels en aandoeningen van weke delen beter zou kunnen diagnosticeren. Zijn methode is gebaseerd op een gedetailleerd lichamelijk onderzoek waarna een diagnose wordt gesteld en een gerichte fysiotherapeutische behandeling, zoals diepe dwarse fricties en manipulaties, wordt uitgevoerd. Later zijn daar ook lokale injecties met analgetica en corticosteroïden bijgekomen. Ook in Nederland werden en worden cursussen gegeven, al is de populariteit van de methode de laatste jaren gedaald.

De eerste versie van de standaard van het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) over de schouder uit 1990 was voor een belangrijk deel gebaseerd op de classificatie van Cyriax. Kwalitatief goed systematisch onderzoek naar de validiteit van de diagnostische classificatie volgens Cyriax ontbreekt. Na publicatie van de eerste NHG-standaard brachten enkele onderzoeken de beperkingen van het cyriax-systeem aan het licht. De verschillende diagnosen volgens Cyriax konden onvoldoende betrouwbaar worden gesteld, waardoor er veel onderlinge verschillen ontstonden in de beoordeling van schouderklachten. Daar kwam nog bij dat nadere diagnostische differentiatie meestal niet tot de keuze van een specifiekere therapie leidde, omdat het aantal therapeutische mogelijkheden voor de huisarts bij schouderklachten beperkt is. De thans geldende NHG-standaard beschrijft een methode die meer aansluit bij de manier van werken in de huisartspraktijk. Met name het lichamelijk onderzoek werd aangepast en vereenvoudigd.

Dit boek is volledig gebaseerd op de methode Cyriax en is geschreven door 2 Engelse fysiotherapeuten, leerlingen van de Engelsman. Beiden geven les aan de Britse Society of Orthopaedic Medicine. Volgens hen was de methode Cyriax aanvankelijk vooral bedoeld voor artsen en fysiotherapeuten, maar is de methode inmiddels ook goed bruikbaar voor osteopaten, podotherapeuten en gespecialiseerde verpleegkundigen. Het boek bevat ook een voorwoord van de echtgenote van Cyriax, Patsy, die uitgebreid de loftrompet over haar inmiddels overleden echtgenoot steekt.

Het lijvige boek bevat 632 bladzijden. De eerste 116 worden gebruikt om de principes van de diagnose en behandeling uit te leggen, waarna het overige deel van de bladzijden naar gewricht is ingedeeld. Per gewricht worden de botstructuren en de weke delen daaromheen besproken, de oppervlakteanatomie (voor oriëntatie bij palpatie), het lichamelijk onderzoek gevolgd door de aandoeningen en de behandeling door injecties en manipulaties. Er zijn voldoende en goede illustraties opgenomen, die met name het lichamelijk onderzoek, de injecties en de manipulaties verduidelijken. Aan het einde van elk hoofdstuk is een literatuurlijst opgenomen. In de tekst wordt naar deze literatuurlijst verwezen. De lijst is voldoende actueel en ook publicaties met minder goede resultaten van de methode zijn niet weggelaten.

Voor wie is dit boek zinvol? In de eerste plaats voor de fysiotherapeuten en artsen die de methode van Cyriax een plek in hun behandelingspalet hebben gegeven. Het boek zal de kennis opfrissen, aanvullen en verder verdiepen. Hoewel het ook voor anderen zeker nuttige informatie bevat, is het te lijvig om er eens voor te gaan zitten. Voor velen zal de afwisseling van nuttige met weinig bruikbare informatie het leesplezier snel verminderen. Er is, zoals de NHG-standaard reeds constateerde, weinig bewijs van de resultaten van de behandeling en op dit punt bevat het boek te weinig reflectie. Een heupgewricht aanprikken, zoals op bladzijde 381 wordt aangegeven, zal zelden succesvol zijn en corpora libera uit het gewricht manipuleren, zoals beschreven wordt op bladzijde 383, komt ook niet erg geloofwaardig over.

Aangenomen moet worden, dat therapeuten in de praktijk niet alle technieken zullen gebruiken vanwege uitblijvend resultaat. Het boek is daar echter niet erg behulpzaam bij.

Gerelateerde artikelen

Reacties