Nieuwe psychoactieve stoffen in Nederland

Voor het bepalen van de effectiviteit van beleid is het toch essentieel om ook de kosten mee te wegen?  Anders lijkt het me lastig om te bepalen of de vrijheidsberovingen, uithuisplaatsingen, privacyschendingen, strafbladen en boetes te rechtvaardigen zijn. Dat zijn immers de machtsmiddelen die gepaard zullen gaan met het voorgestelde stofgroepenverbod.

Daarbij deel ik de opvatting niet dat drugs verbieden een tijdrovend proces is. Een minister of staatssecretaris kan een middel op eigen initiatief op Lijst I of II plaatsen met een Algemene Maatregel van Bestuur.  Aangezien elke stof schadelijk is (zie de Wet van Parcelsus) is de bewijslast in de praktijk dus niet zo lastig. 
Zo hebben we ook gezien dat LSD in één avond verboden werd om het huwelijk van prinses Beatrix te beschermen, werd onlangs nog een lijst met een tiental stoffen verboden zonder dat het ministerie een onderzoek heeft laten uitvoeren naar de schadelijkheid en staan er ook stoffen op Lijst I van de Opiumwet waarvan de schadelijkheid juist enorm meevalt, zoals psilocybine of DMT. 

Tom Kiel, journalist

MDMA, ketamine, cannabis, cocaïne, amfetamine, LSD, 2C-B,worden al decennia lang gebruikt. Deze zijn nu verboden (zie de Opiumwet). Als mensen deze middelen op een gereguleerde manier konden kopen dan was er geen vraag naar alternatieve stoffen. Alle drugsproblematiek komt voort uit het verbod.

Verder is conclusie dat de effecten van deze wet lastig te voorspellen zijn onzin. Je hoeft maar naar de evaluatie te kijken van vergelijkbare wet die in 2016 in Groot-Brittannië is ingevoerd.

Zou dolgraag tientallen relevante wetenschappelijke artikelen die er zijn hier delen, maar denk dat alle rapporten van de Global Commisson on Drug Policy genoeg zeggen.