Niet-invasieve bepaling levervet met MR-spectroscopie

Five years ago, we reported on the use of ¹H-magnetic resonance spectroscopy (MRS-PDFF) as a non-invasive means of determining the amount of liver fat. Liver biopsy, the current reference method, has several shortcomings (e.g. risk of complications and large interobserver variability), which are less pronounced or absent in MRS-PDFF. In RCT’s, MRS-PDFF is currently used as an outcome measure to assess therapy response. Its successor is already being deployed: MRI-PDFF. This is a short whole-liver MRI scan, which takes approximately 18 seconds. The use of MRS- or MRI-PDFF has not boomed in the Netherlands. Reasons include unfamiliarity with the technique amongst both clinicians and radiologists, as well as increased reliance on ultrasound imaging with Fibroscan by hepatologists in particular. This latter method, however, is less accurate in classifying the various steatosis grades than MRS- and MRI-PDFF.

Conflict of interest and financial support: ICMJE forms provided by the authors are available online along with the full text of this article.

Hoe staat het met de nieuwe technieken die een aantal jaren geleden in het NTvG werden beschreven? Behoren zij inmiddels tot de gangbare medische praktijk of is het enthousiasme getemperd? Deze rubriek geeft een kijkje op de huidige stand van zaken.

Samenvatting

Vijf jaar terug bespraken wij proton-MR-spectroscopie (MRS) als niet-invasieve methode om de hoeveelheid vet in de lever (‘proton density fat fraction’, PDFF) te bepalen. Leverbiopsie, de huidige standaardmethode voor deze bepaling, heeft enkele belangrijke tekortkomingen, zoals het risico op complicaties en een grote inter-observervariabiliteit, die bij gebruik van MRS-PDFF minder of afwezig zijn. In RCT’s wordt MRS-PDFF tegenwoordig gehanteerd als uitkomstmaat om het effect van therapie te volgen. Inmiddels is er een opvolger van MRS-PDFF: MRI-PDFF. Dit is een MRI-scan die in circa 18 s gemaakt wordt en die de gehele lever beslaat. Zowel MRS- als MRI-PDFF heeft in Nederland geen grote vlucht genomen, deels vanwege onbekendheid met de techniek bij clinici en radiologen, deels ook omdat hepatologen steeds vaker afgaan op echografische meting met de fibroscan. Deze laatste methode blijkt echter minder goed in staat dan MRS- en MRI-PDFF om onderscheid te maken tussen de verschillende graderingen van steatose.