Klassieke, niet-selectieve mono-amino-oxydase (MAO)-remmers zoals fenelzine en tranylcypromine zijn effectief gebleken bij de behandeling van als therapieresistent gekwalificeerde depressies; ze worden de laatste jaren in toenemende mate voorgeschreven.12 Deze middelen zijn echter niet geregistreerd, en kunnen uitsluitend worden voorgeschreven met een zogenaamde ‘bewustzijnsverklaring’. De afgelopen 5 jaar werd veel onderzoek gedaan met stoffen als brofaromine en moclobemide, die selectief en reversibel het MAO-A, een van de isomeren van het MAO-enzym, remmen. Deze MAO-A-remmers lijken minder bijwerkingen te hebben dan de niet-selectieve middelen bij de behandeling van depressies.3 Binnen een ander indicatiegebied wordt de selectieve MAO-B-remmer selegiline toegepast. Dit middel is succesvol gebleken bij de behandeling van de ziekte van Parkinson.4 De verschillen tussen niet-selectieve en selectieve MAO-remmers zijn weergegeven in tabel 1.
Genoemde ontwikkelingen vergroten de kans op een confrontatie met een patiënt die een MAO-remmer gebruikt. Het is dan ook voor de medicus practicus…
Artikelinformatie
Citeer dit artikel als
Reacties