Misidentificatiewanen herkennen

Goed dat er aandacht wordt besteed aan de misidentificatiewanen, een fascinerend psychotisch symptoom. Mij verbaast wel dat er bij de beschrijving van de eerste twee casus wordt genoteerd dat het psychiatrisch onderzoek niet afwijkend is. Dat terwijl er toch duidelijk sprake was van misidentificatiewanen bij beide patienten. Bij patient A waren er ook subjectieve geheugenproblemen en patient B had de paranoide waan dat er bij haar werd ingebroken. Behoorlijk afwijkend, zou ik zeggen. Anders dan in de algemene geneeskunde worden in het status-mentalisonderzoek niet alleen de objectief waarneembare symptomen beschreven - dat zijn er meestal weinig - maar ook de subjectief vermelde psychiatrische symptomen, zoals wanen (Hengeveld e.a., 2020). Op deze manier worden door de onderzoeker de de psychopathologische fenomenen, die uit de (hetero)anamnese blijken, geinterpreteerd en 'geobjectiveerd' tot psychiatrische symptomen. Zonder dat zou het psychiatrisch onderzoek wel een erg magere bedoeling blijven (zoals in dit artikel).

Ten slotte nog een verzuchting over het gebruik van het woord 'medische' oorzaken, terwijl bedoeld wordt: 'somatische' oorzaken. Psychiatrie is een medisch specialisme, dus ook niet-somatische oorzaken van psychiatrische aandoeningen zijn toch ook te beschouwen als 'medisch'?