Mendeliaanse randomisatie

Stand van zaken
15-10-2014
Hugoline G. de Haan, Bob Siegerink en Astrid van Hylckama Vlieg
  • Klassieke observationele studies naar de causale relatie tussen een risicofactor en een ziekte resulteren soms in tegenstrijdige en foutieve bevindingen. Dit komt door verstorende factoren.
  • Uit de resultaten van klassieke observationele studies is niet goed op te maken of een bepaalde risicofactor een geschikt aangrijpingspunt kan zijn voor toekomstige behandelingen.
  • Een oplossing hiervoor is een analyse op basis van Mendeliaanse randomisatie, waarbij genetische variatie als surrogaatmarker voor de risicofactor wordt gebruikt.
  • Mendeliaanse randomisatie is gebaseerd op de gedachte dat eigenschappen en omgevingsfactoren evenredig verdeeld zijn over dragers en niet-dragers van verschillende genetische varianten.
  • Mendeliaanse randomisatie mag alleen toegepast worden als er een robuust verband is tussen de genetische variant en de risicofactor, als de genetische variant niet geassocieerd is met andere factoren die het verband tussen risicofactor en ziekte vertekenen, en als de genetische variant alleen via de risicofactor invloed uitoefent op de ziekte, dus niet via andere biologische mechanismen.