‘Maligne peritoneaal mesothelioom’

Na uw artikel over het maligne peritoneaal mesothelioom te hebben gelezen, wil ik graag een enkele opmerking maken.

De getallen, die u noemt voor de incidentie van mesothelioom betreffen de mesotheliomen als totaal, niet de subgroep peritoneaal mesothelioom; dat is niet zo duidelijk in uw artikel.

Het maligne peritoneaal mesothelioom maakt niet voor 30, maar voor ongeveer 3% deel uit van het totaal aantal mesotheliomen, een drukfout misschien.

Wij onderstrepen het belang van uw artikel ivm de te verwachten ziektegevallen, die zich de komende decennia nog zullen gaan voordoen. De asbest productie is dan wel verboden sinds 1993, maar daarmee is het asbest nog niet opgeruimd.

Het is goed, dat u nog even kort wijst op het bestaan van het Instituut Asbest Slachtoffers; hier wordt nagegaan op welke schadevergoeding de mesothelioom patiënten recht hebben. Het instituut bemiddelt tussen werkgever en patiënt, die in ieder geval een voorschot op de schadevergoeding ontvangt. Echter verdere juridische stappen, die soms nodig zijn om een volledige schadevergoeding te krijgen, worden niet door het Instituut geboden. Daarvoor moet alsnog een advocaat worden ingeschakeld.

Anneke de Bres-de Langen, huisarts n.p

In het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde van 12 april 2012 lazen wij het artikel ‘Maligne peritoneaal mesothelioom, een moeilijk te stellen diagnose’, van F.M. van der Valk en J. van Leeuwen. Onze interesse werd gewekt doordat wij juist in die week een patiënt met dezelfde diagnose zagen. Op drie punten zijn de getallen in het artikel volgens ons echter niet juist.

De opgegeven incidentie van het peritoneale mesothelioom in Nederland van 400 per jaar, oplopend tot 700 per jaar in  2020, is ongeveer een factor tien te hoog. Volgens het IKNL bedroeg de incidentie tussen 1989 en 2008 345 mannen en 118 vrouwen. In dezelfde periode bedroeg de incidentie van het pleurale mesothelioom 6222 mannen en 898 vrouwen[1]. Zouden de incidentie van het pleurale en peritoneale mesothelioom per abuis in het artikel kunnen zijn verwisseld?

Daarnaast wordt gezegd dat van het totaal aantal mesotheliomen 30% een maligne peritoneaal mesothelioom is. Peritoneale mesotheliomen dragen echter slechts voor 10-15% bij aan de totale incidentie van mesotheliomen[2].

Tenslotte: de verwachting dat de incidentie van mesotheliomen gaat stijgen geldt met name voor het pleurale mesothelioom, niet voor het peritoneale mesothelioom. Dat komt doordat het peritoneale mesothelioom minder sterk gerelateerd is aan asbest dan de pleurale vorm [3].

Paul J. Kingma, MDL arts

M.E.M. (Marjolein) Rentinck, Internist-oncoloog

A. (Annemarie) van de Geer, co-assistent

Tergooiziekenhuizen, locatie Hilversum

[1]Iknl.nl; Nederlandse vereniging van artsen voor longziekten en tuberculose: richtlijn “diagnostiek en behandeling van het mesothelioom. Versie 1.9 18 september 2011

[2]US mesothelioma patterns 1973-2002: indicators of change and insights into background rates. Teta MJ, Mink PJ, Lau E et al. Eur J Cancer Prev. 2008;17(6):525.

[3]Malignant mesothelioma: attributable risk of asbestos exposure. Spirtas R, Heineman EF, Bernstein L et al. J Occup Environ Med. 1994;51(12):804.