Keelpijn en een gezwollen hals: syndroom van Lemierre totdat het tegendeel is bewezen
Open

Klinische les
11-11-2006
A.J.H.M. Fleskens, M.R.M. Scheltinga, P.V. van Eerten, L.H.M. Verhoef, H.L.M. Pasmans en G. Vreugdenhil

Dames en Heren,

Volgens de huidige inzichten is er bij patiënten met keelpijn en malaiseklachten een geringe indicatie voor een antibiotische behandeling. Echter, deze benadering kan ook een keerzijde hebben. De twee patiënten die wij hier met u willen bespreken, kregen na ‘onschuldige’ keelpijn en malaise een potentieel levensbedreigend ziektebeeld. Het bleek te gaan om het syndroom van Lemierre, de afgelopen jaren in de literatuur wel omschreven als ‘vergeten ziekte’.1-3

Patiënt A is een 23-jarige man die vanuit een ziekenhuis elders op onze intensivecare-unit (ICU) wordt opgenomen in verband met sinds een week bestaande koorts en algemene malaise, buikpijn, vomitus en diarree. Patiënt zou ook sinds enige dagen pijnklachten in de linker heup hebben. Onder de diagnose ‘septische shock e.c.i.’ was elders reeds gestart met de toediening van amoxicilline, metronidazol en tobramycine.

Bij onderzoek zien wij een zieke, beademde, negroïde jongeman. Zijn bloeddruk bedraagt 85/50 mmHg, de hartfrequentie is 130/min en ...