Artikel
Inleiding
Op de Spoedeisende Hulp (SEH) van ziekenhuizen melden zich iedere dag zelfverwijzers, die ook door de huisarts behandeld hadden kunnen worden.1 Deze zelfverwijzers (70% van alle SEH-patiënten) hebben een acute zorgvraag, maar niet altijd één die medisch specialistische zorg behoeft. Dit kan leiden tot oneigenlijk gebruik van de…
Geen huisartsen op de SEH!
De term 'oneigenlijk gebruik' wordt hier oneigenlijk gebruikt. Als huisarts ben ik in de dienst zoals altijd beschikbaar voor de patienten uit mijn populatie, tegenwoordig dus via een huisartspost. Dat mijn vak totaal anders is dan dat van een SEH-arts zou ik niet moeten hoeven toelichten. Als een patient (m/v) bewust de keuze maakt zichzelf op een SEH te melden vanwege een door hem/haar ervaren klacht dan vind ik dat in het kader van vraaggestuurde zorg zeer terecht. Iets anders is het als een patient niet op de hoogte is over de mogelijkheid de eigen dienstdoende huisarts te consulteren, dan is er een informatie of communicatie probleem.
Bovendien: wanneer ik als huisarts wordt gedwongen (diensten zijn verplicht voor herrregistratie) om op een SEH te werken om daar goedkoper de patienten te zien die de SEH als 'onterecht' bestempeld heeft, dan wil ik voor die productieverhoging ook wel de bijgaande financien ontvangen. Ik ken geen ziekenhuisspecialist die voor ons dienst-tarief in de ANW wil werken. En dat terwijl de eerste lijn voor 5% van het budget toch nog steeds 95% van de zorgvragen afhandelt. Met de huidige aangekondigde bezuinigingen heb ik echter weinig hoop op verbetering van ons tarief.
Maar waar het mijns inziens echt mis gaat, is de verhouding tussen zorgvraag en
zorgaanbod. Er zijn op de middellange termijn, simpelweg onvoldoende huisartsen in Nederland (zeker in de toekomst met de huidige demografische ontwikkelingen) om
alle zelfverwijzers die naar de SEH komen te helpen. Tenzij we parttime dag-huisartsen worden en fulltime dienst-huisartsen en dat lijkt me zeer onwenselijk! Dan hol je de kern van de huisartsgeneeskunde uit, namelijk de continuiteit en integrale zorg, en devalueer je de rol van de huisarts tot het niveau van een eerste jaars A(N)IOS SEH.
Ik pleit dan ook voor kleine huisartsenposten dichtbij de patient, die fysiek gescheiden blijven van het ziekenhuis en haar SEH, en de mogelijkheid van gezonde concurrentie tussen het zorgaanbod van beide instellingen met de vrije keuze van de patient als uitgangspunt.
Niels Rossen, waarnemend huisarts