Artikel
Dames en Heren,
Palliatieve sedatie is een medische behandeling in de stervensfase bij ondraaglijke, onbehandelbare symptomen. In 2005 werd de KNMG-richtlijn ‘Palliatieve sedatie’ uitgebracht; in 2009 werd deze herzien om actuele ontwikkelingen op te nemen en enkele knelpunten te verduidelijken.1 In 2005 werd bij 8,2% van de stervende patiënten…
Wie beslist bij palliatieve sedatie?
Ik begrijp niet goed het verschil tussen de indicatiestelling van palliatieve sedatie, waarom in dat geval de arts de indicatie stelt en in het geval van euthanasie de patient het verzoek indient. Natuurlijk is palliatieve sedatie een medische (be)handeling, maar het is wel de patient die met de aandoening worstelt en de behandeling ondergaat. Als hij of zij op basis van reeele argumenten en duidelijke informatie kan beslissen (dat was in de 1e casus duidelijk niet het geval), waarom mag de patient daarin niet de eindverantwoordelijkheid nemen?
Coline Colijn, apotheker
Palliatieve sedatie (antwoord auteurs)
Palliatieve sedatie is een gewone medische behandeling in tegenstelling tot euthanasie, wat geen normaal medisch handelen is.
Voor een medische behandeling moet een indicatie zijn en alleen de arts kan die vaststellen. De arts moet beoordelen of er sprake is van een refractair symptoom en of de levensverwachting korter is dan 1-2 weken. Dit kan de patiënt niet. Uiteraard is wel toestemming van de patiënt nodig, zoals ook bij iedere andere medische behandeling. En de patiënt heeft uiteraard recht om de behandeling te weigeren.
De patiënt kan geen palliatieve sedatie eisen als daar geen indicatie voor is. Dit is hetzelfde als bij andere medische behandelingen.
Bij euthanasie gelden heel andere regels omdat het geen normaal medisch handelen is. Die zijn vastgelegd in de euthanasiewet.
Ik hoop dat het zo duidelijk is.
Marleen van Casteren