Artikel
Een overschot aan lichaamsvet kan problemen veroorzaken op mechanisch, metabool en psychosociaal gebied. Een veel gehoord advies in de spreekkamer is dan ook dat de patiënt af moet vallen. Het gemak waarmee dit advies gegeven wordt suggereert dat gewichtsverlies een haalbaar doel is. Maar is dat ook zo? Hoeveel wetenschappelijk…
effect van dieten
Geachte redactie,
in reactie op het artikel over het magere effect van dieten:
ik ben als consulent verbonden aan een behandelcentrum voor eetstoornissen. Daar heb ik geleerd dat de reflex om bij overgewicht naar een dietist te verwijzen niet zorgvuldig is. Ik ben ervan overtuigd dat mensen met overgewicht in een zeer hoog percentage een eetstoornis hebben. Zij hebben eetbuien. Dat kan jarenlang bestaan zonder dat de omgeveing dit weet en zelfs zonder dat zij het zich zelf bewust zijn. In ieder geval wordt het buiten de anamnese gelaten wanneer men bij een dietist komt.
Die eetbuien kunnen ook subtiel zijn: dwz dan voldoet de eetstoornis niet aan de criteria die ervoor gehanteerd worden in DSM IV. Bijvoorbeeld: men is niet in staat benzine te tanken zonder snoep/koek ed in te slaan: vervolgens wordt deze zak snoep, de 5 marsen op weg naar huis opgegeten. Of men kan een schaaltje koekjes niet met rust laten: nooit volstaat het 1 koekje/chocolaatje/snoepje te nemen.Sterker wordt dit wanneer men alleen thuis is. Ik vraag dit ook wel na wanneer kennissen/familieleden met klachten van overgewicht komen: wat gebeurt er wanneer je alleen thuis bent. Kun je een aangebroken pak koekjes met rust laten. Er is een mate van controleverlies. Hoe ernstiger de eetstoornis des te sterker.
Mijn advies is: alle artsen moeten getraind worden in het afnemen van een anamnese voor eetstoornissen. Indien er een eetstoornis wordt vastgesteld dient verwezen te worden naar een behandelcentrum. Daar wordt een normaal eetpatroon aangeleerd. Dietisten spelen hierin een ondergeschikte rol.
Marcel van der Poel, internist, parnassiagroep/psyQ