Genetische achtergronden van diabetes mellitus type 2

Diabetes mellitus type 2 (DM2) is the most prevalent form of diabetes, and is caused by a combination of genetic and non-genetic factors.
Genome-wide association studies have led to the identification of 20 genetic risk factors for DM2, for which the actual causal mutations are not yet known. Nevertheless, some of the genes connected with diabetes suggest that the pancreatic β cell plays a central role in the development of the disease.
In the meantime, detailed knowledge of the genetics of some specific forms of diabetes has already lead to changes in pharmacological therapy; patients could be put on sulfonylurea derivatives and no longer need insulin. This is the case, in particular, for ‘maturity-onset diabetes of the young’ (MODY) and for permanent neonatal diabetes mellitus (PNDM).
It is not yet possible to predict whether genetic research into regular DM2 will lead to changes in therapy.

Samenvatting

Diabetes mellitus type 2 (DM2) is de meest voorkomende vorm van diabetes en wordt veroorzaakt door een samenspel van genetische en niet-genetische factoren.
Genoomwijde associatiestudies hebben 20 genetische risicofactoren voor DM2 opgeleverd, waarbij daadwerkelijk causale mutaties nog niet bekend zijn. Toch suggereren enkele van de met diabetes samenhangende genen dat de β-cel in de pancreas een centrale rol speelt bij het ontstaan van de ziekte.
Inmiddels heeft gedetailleerde genetische kennis van sommige specifieke diabetessyndromen al geleid tot verandering van de medicamenteuze therapie, waarbij de patiënten konden worden ingesteld op sulfonylureumderivaten en waarbij het insulinegebruik kon worden gestaakt. Het gaat met name om ‘maturity-onset diabetes of the young’ (MODY) en permanente neonatale diabetes mellitus (PNDM).
Of genetisch onderzoek ook bij reguliere DM2 tot wijziging van de in te stellen therapie zal leiden, is nu nog niet te voorspellen.