Nederland is zelden mooier dan in het begin van mei, vol bloei en bloesem. De dichter Bloem, in ‘Na de bevrijding’, ziet ‘alomtegenwoordig, onverstoorbaar het leven dat de dood ontbloeit’. Bevrijding en lente vallen samen, winter en oorlog zijn voorbij. Niet één van de ongeborenen, schrijft hij dan ook, zal de vrijheid ooit zo beseffen.
Driekwart van onze bevolking heeft geen bewuste herinnering aan oorlog en bevrijding. Het overgebleven kwart is de gaande generatie die misschien nog een laatste maal omkijkt, zoals de veteranen van de invasie in Normandië, de parachutisten van Arnhem of de spaarzame overlevenden van de vernietigingskampen. Dat is de Europese oorlog met zijn lange schaduw, maar er was er ook een in Azië waarmee Nederlanders, vaak al in de kindertijd, werden geconfronteerd; voor hen is pas laat begrip ontstaan. Het Tijdschrift heeft aan die late gevolgen van oorlog, vervolging en verzet twee nummers gewijd bij de…
Artikelinformatie
Citeer dit artikel als
Reacties