De standaard 'Onderzoek van de pasgeborene' van het Nederlands Huisartsen Genootschap; reactie vanuit de huisartsgeneeskunde

- With the publication of the Dutch College of General Practitioners' practice guideline ‘Examination of the neonate’, a discussion which has lasted several decades has been brought to an end. Up to now a second neonatal examination by the general practitioner on the third, fourth or fifth day after a midwife-assisted birth was recommended. The arguments in support of this recommendation were based on the following: (a) the limited expertise of midwives in the past, (b) the experience that general practitioners had in examining children, although this experience was not specifically related to the defects for which neonates should be checked, and (c) the government bodies' wish to restrict the number of hospital deliveries by giving greater structure to the organisation of midwife care, which, in practice, did not lead to large changes. Based on three studies, the practice guideline recommends that a second examination is of no added value.

Zie ook de artikelen op bl. 2130 en 2140.

Met het uitkomen van de NHG-standaard ‘Onderzoek van de pasgeborene’ is een lange discussie tot een (voorlopig?) einde gekomen.1 In deze discussie, die meerdere decennia heeft gewoed binnen de beroepsgroep van huisartsen en ook daarbuiten, ging het om de vraag of de huisarts die bij de voorafgaande zwangerschap en bevalling niet als eerstelijnsverloskundige hulpverlener betrokken is geweest, de pasgeborene moet gaan onderzoeken.

Gill en De Boer-Fleischer stelden in 1983: ‘Deze kinderen hebben immers zojuist de baarmoeder, als wachtkamer voor de volwassene in aanbouw verlaten en worden op naam van hun nieuwe huisarts, die ze niet zelf hebben gekozen, ingeschreven. Reden genoeg om naar de pasgeborenen te gaan kijken en hem of haar na te kijken.’2 Vervolgens citeerden zij Cornelia de Lange, die daarover 55 jaar geleden schreef. ‘Nog even de hand gelegd op den buik der kraamvrouw, om…