De rol van huisartsen bij suïcidale patiënten

In this commentary, the current directives and supporting methods to assess suicidal behaviour are briefly introduced and their shortcoming in predicting the risk of suicide is acknowledged. The treatment of a patient with suicidal behaviour by a general practitioner (GP), based on an already existing relationship between the two, is questioned. Instead, a close collaboration between GP and emergency mental healthcare providers is recommended. This working relationship should be maintained by both parties. Suicide after an intervention can have a major impact on the professionals involved. Therefore, these cases deserve specialised attention to ensure sustainable commitment of healthcare professionals confronted with complex mental health cases.

Conflict of interest and financial support: none declared.

In een klinische les betogen Kerkhof en anderen dat huisartsen niet machteloos zijn tegenover suïcidale patiënten. De praktijk is echter weerbarstiger. De beschikbare methodes voor de diagnostiek en behandeling van suïcidale patiënten bieden geen enkele garantie op een goede afloop. Bovendien heeft de suïcide van een patiënt een grote impact op de hulpverlener die de patiënt heeft behandeld.

Artikel

Sinds 2012 is er een richtlijn voor ggz-hulpverleners over de diagnostiek en behandeling bij suïcidale patiënten.1 In deze richtlijn wordt onder andere verwezen naar het ‘chronologic assessment of suicide events’(CASE)-interview, een methode om met suïcidale patiënten in gesprek te gaan. De methodiek van het CASE-interview is zelfs per app…