De laatste jaren is in toenemende mate belangstelling ontstaan voor de ‘vergrijzingsproblematiek’.1-3 Ook de gezondheidskundige consequenties van een ouder wordend Nederland krijgen veel aandacht. Van overheidszijde wordt gesteld dat veroudering gepaard moet gaan met gericht beleid. Enerzijds dient dit beleid gericht te zijn op preventie van te verwachten gezondheidsproblemen die kunnen worden toegeschreven aan de bij een oudere leeftijd behorende verminderde belastbaarheid en aan een geleidelijke afname van bepaalde lichaamsfuncties en op afstemming van de voorzieningen op de behoeften, en anderzijds op het in sociaal-maatschappelijk opzicht optimaal geïntegreerd houden van de ouderen.
In dit artikel zal op deze problematiek worden ingegaan, toegespitst op de ouder wordende werknemer. De centrale vraag luidt: moet de veroudering van de bevolking leiden tot gericht beleid, dat beoogt ook de ouder wordende werknemer in staat te stellen om deel te blijven uitmaken van de actieve beroepsbevolking?
Reacties