De hartfrequentie in rust

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

Assessment of resting heart rate is frequently performed and is easy, reliable and inexpensive.
Heart rate is used in many algorithms to assess the prognosis of acutely ill patients.
Elevated resting heart rate is independently related to the development of type 2 diabetes, cardiovascular disease and premature all-cause mortality.
Adding heart rate to cardiovascular prediction models does not lead to improved prediction of vascular events or mortality.
Beta blockers and non-dihydropyridine calcium channel blockers decrease heart rate (and blood pressure) and lower the risk of premature mortality in patients with heart failure or recent myocardial infarction.
In two recent randomised trials, ivabradine specifically decreased heart rate (but not blood pressure) and the risk of cardiovascular events in patients with heart failure or coronary artery disease, decreased left ventricular function and resting heart rate of ≥ 70 beats/minute.
Selective heart rate reduction is a potential treatment option to decrease cardiovascular risk.

Samenvatting

Het bepalen van de hartfrequentie in rust is eenvoudig, betrouwbaar en goedkoop en wordt vaak verricht.
De hartfrequentie wordt gebruikt in een groot aantal algoritmen om de prognose in te schatten bij acuut zieke patiënten.
Een verhoogde hartfrequentie is onafhankelijk gerelateerd aan het ontstaan van diabetes mellitus type 2, hart- en vaatziekten en vroegtijdig overlijden.
Toevoegen van hartfrequentie aan cardiovasculaire predictiemodellen levert geen betere voorspelling op van vasculaire aandoeningen of overlijden.
Betablokkers en non-dihydropyridine-calciumantagonisten verlagen de hartfrequentie – en de bloeddruk – en verlagen het risico op vroegtijdig overlijden bij patiënten met hartfalen of een recent myocardinfarct.
In 2 recente gerandomiseerde onderzoeken verlaagde ivabradine specifiek de hartfrequentie – maar niet de bloeddruk – en de kans op cardiovasculaire aandoeningen bij patiënten met hartfalen of coronairlijden, een verminderde linkerventrikelfunctie en een hartfrequentie in rust van ≥ 70 slagen/min.
Selectieve verlaging van de hartfrequentie is een potentiële behandeloptie om het cardiovasculaire risico te verlagen.