De effectiviteit van langwerkende antirheumatica

Onderzoek
J.W.J. Bijlsma
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 1999;143:221
Download PDF

Het nut van behandeling met langwerkende antirheumatica bij patiënten met reumatoïde artritis (RA) wordt onderstreept door een interessante observatie uit Israël.1 De laatste jaren is een groot aantal Russische joden geëmigreerd naar Israël. Onder deze emigranten waren 22 patiënten met een klassieke RA, met een gemiddelde ziekteduur van 16 jaar. Mede ten gevolge van de organisatie van de gezondheidszorg in Rusland was geen van deze patiënten ooit behandeld met een langwerkend antirheumaticum. De onderzoekers van de Ben Goerion Universiteit te Beersjewa in Israël vonden binnen hun eigen populatie van Israëlische joden 22 patiënten met RA die goed vergelijkbaar waren met de geëmigreerde patiëntengroep wat betreft geslacht, leeftijd, ziekteduur, aantal ontstoken gewrichten en aanwezigheid van reumafactor in het bloed. Als uitkomstmaat werd gekeken naar de radiologisch aantoonbare schade van perifere gewrichten: polsen en handen, enkels en voorvoeten. Hiervoor werden gangbare röntgenologische scoresystemen gebruikt. Een secundaire uitkomstmaat was de functionele status van de patiënt en het aantal misvormde gewrichten.

Het bleek dat de patiënten geëmigreerd uit Rusland significant meer schade hadden opgelopen dan die in Israël behandeld waren: aantal beschadigde gewrichten bij de Russische joden 13,8 versus 7,2 bij de Israëlische; röntgenscore volgens Sharp respectievelijk 146 en 65. Functioneel was ruim de helft van de Russische patiënten ernstig beperkt; dit aantal bedroeg bij de Israëlische patiënten slechts 14. Er waren grote overeenkomsten tussen beide onderzochte groepen, doch de situatie waarin de patiënten de afgelopen decennia hadden geleefd, was duidelijk anders. Een essentieel verschil tussen beide groepen patiënten ten aanzien van de behandeling was het gebruik van langwerkende antirheumatica. De Israëlische joden waren allen gedurende langere tijd hiermee behandeld; de Russische joden geen van allen. Deze interessante observatie versterkt de huidige opvatting inzake de noodzaak van behandeling van RA: langwerkende antirheumatica zijn aangewezen, liefst zo snel mogelijk.2

Literatuur
  1. Abu-Shakra M, Toker R, Flusser D, Flusser G, Friger M,Sukenik S, et al. Clinical and radiographic outcomes of rheumatoid arthritispatients not treated with disease-modifying drugs. Arthritis Rheum1998;41:1190-5.

  2. Heide A van der, Jacobs JWG, Bijlsma JWJ, Heurkens AH,Booma-Frankfort C van, Veen MJ van der. The effectiviness of early treatmentwith second-line antirheumatic drugs: a randomised controlled trial. AnnIntern Med 1996;124:699-707.

Gerelateerde artikelen

Reacties