Inleiding
Nieuwe diagnostische en therapeutische ontwikkelingen in de laatste decennia hebben ertoe geleid dat steeds meer patiënten met een non-Hodgkin-lymfoom (NHL) kunnen worden genezen. Van essentieel belang voor de therapiekeuze en de prognose van de patiënt is de histopathologische diagnose. Zoals eerder in het Tijdschrift beschreven, zijn er sinds de jaren vijftig diverse classificatiesystemen voor het NHL ontwikkeld. Begin jaren tachtig is de zogenaamde ‘working formulation’ tot stand gekomen, in een poging om deze verschillende classificaties in één systeem onder te brengen. In de meeste Nederlandse centra wordt behalve van de working formulation ook gebruik gemaakt van de classificatie van Kiel.1 Naast histopathologisch onderzoek behoort ook immunofenotypering te worden verricht om te achterhalen of het NHL van B- of T-cel-origine is. Moleculair-biologische technieken kunnen daarbij aanvullende informatie leveren in de vorm van respectievelijk immunoglobuline-gen-rearrangering (B-cel-NHL) en T-cel-receptor-gen-rearrangering (T-cel-NHL). Verder kan cytogenetisch onderzoek behulpzaam zijn om bepaalde translocaties die relatief…
Artikelinformatie
Citeer dit artikel als
Reacties