Behandeling van bevriezingsletsels
Open

Stand van zaken
20-06-2012
Remco R. Berendsen, Nikki E. Kolfschoten, Vincent M. de Jong, Herman Frima, Hein A.M. Daanen en Helen A. Anema
  • In Nederland zijn bevriezingsletsels in de gezonde populatie zeldzaam. Door een groeiend aantal winter- en buitensporters en reizigers naar hooggelegen gebieden, neemt het risico op bevriezingsletsel wel toe.

  • Bevriezing is een koudegeïnduceerd letsel veroorzaakt door 2 processen: bevriezing en microvasculaire occlusie.

  • Een goede eerste opvang, bestaande uit voorkoming van opnieuw bevriezen en van mechanisch letsel in combinatie met snel opwarmen en ibuprofen, is de belangrijkste factor die de uiteindelijke weefselschade kan beperken.

  • Als een patiënt zich presenteert binnen 24 uur nadat het bevroren lichaamsdeel is ontdooid en de ernst van het letsel van dien aard is dat ernstige morbiditeit verwacht kan worden, is behandeling met iloprost en eventueel recombinant weefselplasminogeenactivator geïndiceerd.

  • Als een patiënt zich later presenteert, is hyperbare-zuurstofbehandeling te overwegen; het bewijs hiervoor is echter beperkt.