Artikel
Inleiding
Een gastro-intestinale infectie met Enterobius vermicularis, ook bekend als 'aarsmade' of 'oxyure', is een veelvoorkomende worminfectie bij mensen.1 Deze infectie komt vooral voor bij kinderen van 5-14 jaar.2 De aandoening is meestal onschuldig met als enige klacht perianale jeuk. Deze worminfectie kan echter ook symptomen geven…
Appendicitis en Enterobius
Collega Levens et al (NTvG 2014;158:2170-4) beschrijven een meisje van 6 jaar met buikpijn en komen tot de conclusie dat dit veroorzaakt wordt door een Enterobius infestatie van de appendix. De onderbouwing is ons inziens onjuist en de casus roept meer vragen op dan ze beantwoordt.
Ten eerste wordt bij dit niet-adipeus 6-jarig kind een groot abces (vlakbij de buikwand) gemist op de echografie. Blijkbaar is hier niet gekeken door een kinderradioloog en er wordt een CT verricht hetgeen uit stralingshygiënisch oogpunt op deze leeftijd ongewenst is. Hierbij wordt geen appendix gezien omdat deze “mogelijk al geoblitereerd is door de ontsteking”. De diagnose appendicitis is dus speculatief.
Ten tweede worden de volgende buikpijn periodes verklaard door basale pneumonieën (klinisch, radiologisch en reagerend op antibiotische therapie). De diagnose appendicitis is wederom niet aangetoond.
Ten derde is de aanwezigheid van Enterobius in de appendix bij kinderen niet merkwaardig. Dit is het natuurlijke biotoop van deze worm en is de prevalentie van deze worminfectie bij kinderen zeer hoog (tot 28%). De diagnose appendicitis ten gevolge van Enterobius infestatie wordt hier niet door ondersteund.
Ten vierde is de appendix bij operatie puntgaaf (in de tekst worden geen afwijkingen bij de operatie genoemd, zelfs geen verklevingen) hetgeen ons merkwaardig voorkomt bij een appendix die het grote abces, zichtbaar op de eerste CT, heeft veroorzaakt en beschouwd werd als geoblitereerd. Ook dit steunt de diagnose appendicitis dus niet.
Tenslotte is de figuur zeer verwarrend omdat de tekst bij de figuur onvolledig is. Hierin staat niet vermeld dat figuur 1a en 1c verschillende CT’s betreffen, waar ruim een half jaar tussen zit.
Kortom, deze casus suggereert dat een Enterobius infestatie een appendiculair abces heeft veroorzaakt en daarna recidiverende buiklachten geeft, maar bevestigt deze diagnose op geen enkele manier. De oorzaak voor het abces in het kleine bekken is op basis van de beschikbaar gestelde informatie niet vast te stellen. In de literatuur is onder andere abcesvorming via het rectum en via het vrouwelijk genitaal beschreven.
Bovendien ontbreekt een kritische opmerking over het gebruik van meerdere CT’s bij een jong kind. Naar onze mening had eerst het echografisch onderzoek herhaald moeten worden door een kinderradioloog, waarbij bij twijfel het verrichten van een MRI bij kinderen de voorkeur boven een CT verdient. Een recente Nederlandse studie heeft aangetoond dat MRI een sensitiviteit van nagenoeg 100% heeft (1).
(1) Thieme ME et al. Diagnostic accuracy and patient acceptance of MRI in children with suspected appendicitis. Eur Radiol. 2014;24:630-7.
Prof. Dr. S. Robben, kinderradioloog MUMC,
Prof. Dr. R. van Rijn, kinderradioloog AMC