Anale dynamische M. gracilis-plastiek; een nieuwe chirurgische techniek voor de behandeling van fecale incontinentie

To study the clinical outcome of anal dynamic graciloplasty (gracilis muscle transposition and implantation of electric stimulation device) in a consecutive series of 12 patients.

Design

Prospective study.

Setting

Maastricht University Hospital.

Patients and methods

Twelve patients with incapacitating faecal incontinence were treated using anal dynamic graciloplasty because they were not amenable to other medical management. The data were analysed with emphasis on the clinical outcome, anal manometry, and gracilis muscle composition before and after electric stimulation. Results were considered significant if p ≤ 0.05, using the paired Student's t-test.

Results

Eight patients achieved complete faecal continence, one patient still has a previously constructed colostomy and in three patients no faecal incontinence could be achieved, due to infections. Median follow-up is now over 18 months (range 16 weeks-5 years).

Anal manometry demonstrated an anal pressure increased from 39 mmHg (without stimulation) to 66 mmHg with electric stimulation (mean increase 27 mmHg (CI: 19-35; n = 12, p < 0.01). Gracilis muscle composition showed an increase of type I relatively fatigue-resistant fibres, capable of prolonged contractions, from 45 before stimulation to 64 afterwards (mean increase 19 (CI: 14-21; n = 8, p < 0.01).

Conclusion

Dynamic graciloplasty is capable of replacing the function of damaged or absent anal sphincters. The construction of a colostomy in patients with incapacitating faecal incontinence can be avoided.

Samenvatting

Doel

De waarde toetsen van de anale dynamische M. gracilis-plastiek, waaronder wordt verstaan: transpositie van de M. gracilis naar het gebied rond het anale kanaal en elektrische stimulatie van deze spier, voor de behandeling van fecale incontinentie.

Opzet

Prospectief onderzoek.

Plaats

Academisch Ziekenhuis, Maastricht.

Patiënten en methoden

De ingreep werd verricht bij 12 patiënten bij wie met de gebruikelijke behandeling geen continentie kon worden bewerkstelligd. De resultaten werden beoordeeld aan de hand van het klinische beloop, anale manometrie en histologisch onderzoek van de M. gracilis. Statistische significantie werd getoetst met de t-toets voor gepaarde waarnemingen (drempel: p ≤ 0,05).

Resultaten

Na een mediane follow-up van 18 maanden (16 weken-5 jaar) waren 8 patiënten geheel continent; 1 patiënt had nog een colostoma dat al vóór de anale dynamische M. gracilis-plastiek was aangelegd en bij 3 patiënten traden complicaties op waardoor geen fecale continentie bereikt kon worden. Manometrie toonde een significante toename van de anale druk: van 39 mmHg zonder stimulatie naar 66 mmHg met elektrische stimulatie (gemiddelde toename 27 mmHg; 95-BI: 19-35; n = 12, p < 0,01). Histologisch onderzoek van de gestimuleerde M. gracilis toonde een significante toename van het percentage relatief goed tegen vermoeidheid resistente type I-spiervezels: van 45 (vóór stimulatie) naar 64 na elektrische stimulatie (gemiddelde toename 19; 95-BI: 14-24; n = 8, p < 0,01).

Conclusie

Het blijkt dat met de dynamische M. gracilis-plastiek een permanente nieuwe anale sfincter kan worden gecreëerd. Verwacht mag worden dat door de toepassing van de dynamische M. gracilis-plastiek het aanleggen van een stoma bij een groot aantal patiënten met fecale incontinentie kan worden vermeden.