AIDS; nieuwe ontwikkelingen. II. Behandeling van HIV-infectie

– The currently available anti-HIV drugs can be subdivided according to the mechanisms of action into two main groups, viz. reverse transcriptase (RT) inhibitors and protease inhibitors; the former may be subdivided into nucleoside inhibitors and non-nucleoside inhibitors of reverse transcriptase.

– Combination therapy is preferable to monotherapy because of resistance problems. The ‘ideal’ combination consists of two RT inhibitors plus one protease inhibitor. Of the RT inhibitors, zidovudine is to be preferred because it slows the development of AIDS dementia. Other RT inhibitors are didanosine, zalcitabine, stavudine and lamivudine. As regards the protease inhibitors, in view of the development of resistance, it is advised to prescribe ritonavir, indinavir or saquinavir.

– The antiretroviral management should be adjusted as soon as signs appear of toxicity or failure of the treatment due to resistance or poor compliance.

Samenvatting

– Op grond van hun werkingsmechanisme kunnen de op dit moment beschikbare anti-HIV-middelen in twee hoofdgroepen worden onderverdeeld, namelijk ‘reverse transcriptase’ (RT)-remmers en proteaseremmers; de eerste kunnen weer onderverdeeld worden in nucleosideremmers en non-nucleosideremmers van reverse-transcriptase.

– Combinatietherapie is vanwege resistentieproblemen te verkiezen boven monotherapie. De ‘ideale’ combinatie bestaat uit 2 RT-remmers plus 1 proteaseremmer. Bij de RT-remmers is zidovudine aanbevolen omdat het AIDS-dementie remt. Andere RT-remmers zijn didanosine, zalcitabine, stavudine en lamivudine. Wat betreft de proteaseremmer is op grond van resistentieontwikkeling het advies om ofwel ritonavir of indinavir voor te schrijven ofwel saquinavir.

– Het antiretrovirale beleid moet gewijzigd worden op het moment dat er tekenen zijn van toxiciteit of falen van de therapie door resistentie of therapieontrouw.