Acute gepaste zorg

Tanca Minderhoud
Citeer dit artikel als: Ned Tijdschr Geneeskd. 2015;159:B1161

Tanca Minderhoud is in opleiding tot internist acute geneeskunde. Samen met 3 collega’s schrijft zij over de werkervaringen in dit relatief nieuwe vakgebied. De opleiding in Rotterdam wordt verzorgd vanuit het Erasmus MC in samenwerking met het Maasstad ziekenhuis en het Sint Franciscus Gasthuis (t.minderhoud@erasmusmc.nl).

Woensdagochtend 10:00 uur op de SEH. Zojuist heb ik visite gelopen op de afdeling Kort Verblijf, waar ik de mensen heb gezien die gisteren of eergisteren opgenomen zijn. 4 patiënten, uiteenlopende problemen, met eigenlijk als enige overeenkomst dat ze minder dan 48 uur geleden op de SEH zijn binnengekomen. Het is elke keer weer een uitdaging om te ontrafelen waar de patiënt precies voor komt. Natuurlijk zijn er heel duidelijke casussen, maar veel vaker ligt de situatie toch subtieler.

De patiënt van vorige week bijvoorbeeld kwam voor hypoglykemie, maar bleek de volgende ochtend een lichte bovenbuikpijn te hebben. Hoewel de hypo’s over waren, besloot ik toch een echo te maken. Deze wees uit dat er sprake was van uitgebreide levermetastasering. Hoewel de uitkomst dramatisch is voor de patiënt, blijft mij bij dat ik wel echt naar zijn verhaal geluisterd heb en daardoor de oorzaak vond van zijn klachten. Zo is het vaak met spoedzorg: op de SEH zie je vaak maar een klein stukje van het werkelijke probleem.

2 keer per week is er spoedpoli, waar ik alle nieuwe patiënten zie en de mensen terugzie die ter controle komen na opname op de afdeling Kort Verblijf. Omdat ik de poli deze middag niet zelf doe, bespreek ik met mijn opleider wie er vanmiddag komen en wat het beleid verder moet zijn. Ondertussen bellen regelmatig huisartsen. Ongeveer 4 van de 5 weekdagen neemt de acuut internist zelf de telefoontjes van de huisartsen aan. Dit maakt het mogelijk om de patiëntenstromen wat te ordenen en soms kan een SEH-bezoek vermeden worden door de patiënt diezelfde week op de Spoedpoli te zien.

Om 14:00 uur rond ik al af op de SEH; deze middag vertrek ik naar de oratie van een van de acuut internisten in Utrecht. De inaugurele rede is boeiend en gaat volledig over de patiënt. De boodschap is dat spoedeisende zorg moeilijk is en op veel fronten mis kan gaan. De acute interne zorg staat in het teken van het optimaliseren van de zorg voor ‘onze’ interne patiënten, die vaak multimorbiditeit hebben en snel tussen wal en schip vallen. Als internist acute geneeskunde speel je een cruciale rol voor deze grote groep patiënten bij wie de diagnose niet altijd meteen duidelijk is bij presentatie. Je coördineert de zorg voor deze groep, zodat de patiënt de juiste zorg op het goede moment krijgt. Onnodige wachttijden en overmatige diagnostiek en medicatie probeer je te voorkomen. Om het met de woorden van Arthur Bloomfield te zeggen: ‘There are some patients whom we cannot help: there are none we cannot harm’.

Acute ‘gepaste’ zorg, dat is volgens mij de uitdaging voor de internist acute geneeskunde. Ik neem hem graag aan.

Geen koude douche

Gerelateerde artikelen

Reacties