Geen koude douche

Gerrie Prins
Citeer dit artikel als: Ned Tijdschr Geneeskd. 2015;159:B1160

Gerrie Prins is fellow acute interne geneeskunde. Samen met 3 collega's schrijft zij over werkervaringen in dit relatief nieuwe vakgebied. De opleiding in Rotterdam wordt verzorgd vanuit het Erasmus MC in samenwerking met het Maasstad ziekenhuis en het Sint Franciscus Gasthuis (g.prins@erasmusmc.nl).

Mijn meeste vrienden begrijpen inmiddels dat een internist de 'specialist' is van de interne organen, zoals de nieren en de schildklier, zeker als ze de serie House kennen. Gelukkig, maar nu heb ik een nieuwe uitdaging: uitleggen wat een internist met als aandachtsgebied acute geneeskunde doet. Een veelgehoorde vraag: is een internist acute geneeskunde dan niet hetzelfde als een SEH-arts?

Deze verwarring heb ik deels zelf gecreëerd. 7 jaar geleden begon ik als anios en later aios SEH-geneeskunde. Toen ik merkte dat ik het jammer vond om na de primaire opvang het stokje over te dragen aan de assistent interne geneeskunde, kreeg ik de mogelijkheid om zelf aios interne te worden.

Als fellow acute interne werk ik op de SEH, de Spoedpoli én de afdeling Acute Opname; aan variatie geen gebrek. Ik doe nu een verdiepingsstage bij een academische SEH. Het hele palet patiënten heb ik deze week al voorbij zien komen: koorts na een niertransplantatie, bedreigde luchtweg bij een palliatieve patiënt, een uitdagende intoxicatiecasus en een multidisciplinaire 'internistische' traumaopvang met de SEH-arts, chirurg en de anesthesist. Uiteindelijk bleek het te gaan om een patiënt die vanwege zwakte bij pneumonie én nierfunctiestoornissen van de trap was gevallen.

Naast directe patiëntenzorg staan deze week 2 onderwijsdagen op het programma. De eerste is op woensdag, een zogenoemde 'Chemische, Biologische, Radiologische en Nucleaire rampen' (CBRN)-teamscholing: we trainen met de SEH-artsen, de verpleegkundigen en bhv'er hoe we de beste zorg aan slachtoffers van een chemische, biologische, radiologische of nucleaire ramp kunnen verlenen. Met de Botlek en Pernis in de achtertuin ligt zo'n ramp altijd op de loer. Dus geldt: 'we better be prepared'. Als internist acute geneeskunde in spé heb ik een cruciale rol bij dit type rampen. Dat oefenen nut heeft, bewijst deze scholingsdag maar weer: na een klein half uur moeten we de oefening tijdelijk onderbreken, omdat uit de waterslang van onze spiksplinternieuwe decontaminatie-unit alleen nog koud water stroomt. Dit wordt zelfs de lotusslachtoffers teveel. Het probleem wordt verholpen en we maken de 2e casus af.

De tweede onderwijsdag heb ik op donderdag; een landelijke onderwijsdag over intoxicaties in Nijmegen. We worden onderwezen over cardiale toxiciteit, drugs en dialyse. Aan het einde van de dag ben ik weer op de hoogte van de allernieuwste partydrugs met prachtige namen als 4FA en Benzofury. In de drugsscene blijkt ketamine weer 'hot'. Ineens realiseer ik me dat dit ook het ontbrekende middel was in de casus van mijn geïntoxiceerde patiënt eerder deze week.

Als acuut internist in spé ben ik niet langer degene die het stokje overdraagt, maar degene die het ontvangt. De langere verantwoordelijkheid, multidisciplinaire samenwerking en de coördinerende rol in de zorg voor acute patiënten maken dit vak zo leuk. Evenals de onvoorspelbaarheid: de ene dag behandel je de nieuwste drugsverslavingen, de andere dag 'fiks' je een koude kraan.

Acute gepaste zorg

Gerelateerde artikelen

Reacties