Artikel
De klinische toepassing van tranexaminezuur werd voor het eerst beschreven in 1962. Het geneesmiddel is wereldwijd beschikbaar en goedkoop. In het verleden werd tranexaminezuur vooral gebruikt om bloedingen te voorkomen of te behandelen bij patiënten met een verhoogde bloedingsneiging. In de laatste 10 jaar zijn er veel grote trials uitgevoerd…



Advies tranexaminezuur vraagt om nuance
Geachte auteurs,
Graag wil ik u erop attenderen dat u bij het bespreken van de veiligheid van tranexaminezuur (TXA) vrij makkelijk over dit punt heen stapt. U noemt de Crash2 studie, maar daar zijn in de literatuur heel veel kanttekeningen bij. Maar waarom ik hier reageer is het feit dat u alleen Crash 3 noemt als bewijs dat TXA veilig is bij neurologische aandoeningen. Recent hebben we vanuit de Brain-Protect studie (Bossers etal, JAMA Neurol. 2021 Mar 1;78(3):338-345. doi: 10.1001/jamaneurol.2020.4596) angetoond in een Nederlands cohort met ernstige neurotrauma patienten (EMV<8), dat de overleving lager is na TXA behandeling. Ook een recente Nederlandse studie in de Lancet betreffende TXA toediening snel na begin van een Sub Arachnoïdale Bloeding (Lancet. 2021 Jan 9;397(10269):112-118. doi: 10.1016/S0140-6736(20)32518-6. Epub 2020 Dec 23.) laat géén positief effect zien.
Samenvattend, uw advies (in ieder geval bij neurologische aandoeningen) betreffende tranexaminezuur is wat te kort door de bocht en moet genuanceerd bekeken worden.
Nico Hoogerwerf, anesthesioloog, Radboud UMC
reactie auteurs
Geachte collega,
Hartelijk dank voor het lezen van ons artikel en het wijzen op de recent verschenen interessante artikelen. De uitkomsten van deze studies maakt de conclusie over gebruik van tranexaminezuur bij neurologische aandoeningen zeker genuanceerder. Deze studies zijn echter helaas pas verschenen na het schrijven van ons artikel en daarom nog niet meegenomen in deze review.
De verschillen in onderzoeksdesign ( RCT vs retrospectieve cohort studie), patiënten groep (niet-traumatisch vs (geïsoleerde) traumatische bloeding), timing van het toedienen van tranexaminezuur (<3 uur vs pre-hospitaal), verschillen in uitkomstmaat (overlijden vs klinische uitkomst) maken dat de uitkomsten niet makkelijk naast elkaar te leggen zijn.
Uiteraard laten de onderzoeken wel zien dat het nog niet goed duidelijk is of, hoeveel en wanneer toedienen van tranexaminezuur bij patiënten met neurologische bloedingen veilig en zinvol is.
Dit bevestigt dat er over specifieke toepassingsgebieden zeker nog meer onderzoek nodig en gaande is om tot goede adviezen over het gebruik bij deze doelgroepen te komen.
namens de auteurs,
Marjet Stein-Wit, kinderarts, UMC Groningen
Intraveneuze dosering bij kinderen
Met veel plezier las ik het artikel over het gebruik van tranexaminezuur. Ook in de kindergeneeskunde kent het middel toepassing. Ik las het doseringsadvies voor intraveneus gebruik bij kinderen: 50 mg/kg/dg. Het www.kinderformularium.nl, de belangrijkste referentiebron voor Nederlandse kinderartsen, apothekers en huisartsen, adviseert 25 mg/kg/dg: een veel lagere dagdosis. Welke dosering is nu de juiste?
Tjalling de Vries, kinderarts, Leeuwarden
reactie auteurs
Geachte collega,
Hartelijk dank voor het met interesse lezen van ons artikel en het wijzen op dit niet correcte doseringsadvies. Er is onverhoopt een fout doseringsadvies ingeslopen. Het klopt dat het Kinderformuliarium en het Farmacotherapeutisch Kompas een lagere intraveneuze dagdosis adviseert; 25mg/kg/dag ipv 50 mg/kg/dag.
namens de auteurs,
Marjet Stein-Wit, kinderarts, UMC Groningen